Het debat over Curriculum.nu vindt vandaag plaats in de Tweede Kamer. Gert Biesta kan niet aanwezig zijn, maar heeft zijn input schriftelijk ingediend bij de Tweede Kamercommissie en bij Didactief. Het curriculum is wel aan vernieuwing toe, schrijft hij, maar het huidige voorstel is nog onvoldoende doordacht.

Martin Ringenaldus schreef deze blog na researchED NL 2020. Zijn conclusie: ResearchED levert je voor je vrije zaterdag ontzettend veel op. Hoe meer je er geeft des te meer je zult ontvangen. Het gevoel dat je van zo’n evenement mee naar huis neemt, is niet in woorden uit te drukken. Dat moet je ervaren. Lees […]

Vraag Eerst (aan Docenten) of er Een Probleem Is Ik heb vaak geschreven over de dingen die ontwikkeld en/of aangeschaft worden in het onderwijs om ‘problemen’ te verhelpen. Vaak merkte ik als ik met docenten daarover spraak dat zij het probleem niet herkenden c.q. ervaarden. Een sprekend voorbeeld zijn de massa’s ‘learning management systemen’ zoals […]

Theo Thijssen met zijn laatste klas.

In dit stuk pleit Jan Fasen ervoor de leraar en de leerling als mens centraal te zetten. Niet als een onderwijsvernieuwing, maar als een niet langer te vermijden noodzakelijk herstel van wat we uit het oog zijn verloren toen we besloten om scholen te organiseren en te perfectioneren volgens de principes van efficiënt, goedkoop en massa. Met zijn eigen scholen laat hij zien hoe het ook anders kan.

Al jaren vertel ik dat, volgens cognitieve belastingtheorie, leren en begrijpen verhinderd wordt als je jouw slides (PowerPoint, Prezi, PowToon,…) voorleest. De reden hiervoor is wat heet de redundantie principe (overtolligheidsprincipe; Sweller, 2005). Deze principe komt uit cognitieve belastingtheorie en houdt in dat het aanbieden van overtollige informatie (bv. precies dezelfde informatie via twee of […]

In deze gastblog bespreekt Joop Berding twee boeken van Daniel Pennac, In een adem uit – Het geheim van het lezen en Schoolpijn. Pennac heeft een heel interessante pedagogische visie op taal- en literatuuronderwijs, die sterk aan de opvattingen van Theo Thijssen doen denken. Hij vindt dat kinderen vooral plezier in lezen moet worden bijgebracht en niet meteen met allerlei saaie opdrachten worden lastig gevallen.

Wouter Pols gaat in vogelvlucht door de geschiedenis van de pedagogiek, die de laatste tijd weer voorzichtig terugkomt in het onderwijs. Pedagogiek heeft jaren in de verdrukking gezeten tussen het geweld van ‘evidence-based’ en resultaatgericht onderwijs in een cultuur van meetbaarheid en afrekening (Lees ‘Het Alternatief’ van René Kneyber en Jelmer Evers). Langzaam zien we weer een weg terug naar de centrale plaats die pedagogiek in het onderwijs en onderwijsonderzoek verdient.

Wim van de Hulst stelt kritische vragen over curriculum.nu. Hij verwondert zich over het contrast tussen het optimisme van de minister enerzijds en de – zwak uitgedrukt – ‘terughoudende’ beleving in het veld. Er heerst veel wantrouwen tegen de voorstellen. Deze maand worden die in de Tweede Kamer besproken. Het is terecht dat de Kamerleden ruim de tijd uittrekken om kritisch naar de voorstellen van de minister te kijken. Aan de vooravond daarvan bepleit hij meer teacher agency en komt met alternatieven, niet gebaseerd op welke afspraken er in de politiek of in ‘de polder’ gemaakt zijn, maar op wat er daadwerkelijk in scholen en in klaslokalen gebeurt.

Op de valreep van 2019 schreef Audrey Watters een extreem lang stuk met de volgens haar top 100 mislukkingen in en rond onderwijstechnologie. Ik zag verschillende reacties van beaming tot kritiek dat het te negatief is, bijna allemaal terecht imho. Tegelijk alarmeerde het me dat ik zelf nog verschillende anderen desastreuze voorbeelden kon bedenken die de […]

Wat kunnen we leren van Theo Thijssen, de schoolmeester die bijna 100 jaar geleden Schoolland, De Gelukkige Klas en, natuurlijk, Kees de Jongen schreef? Hij was een ouderwetse, warme meester die zich het lot van zijn, vaak straatarme, kinderen aantrok en hen wilde helpen zich te ontwikkelen.