Onderwijswetenschappers doen vaak of ze de wijsheid in pacht hebben. Dat hebben ze ook, maar het is een gelimiteerde wijsheid. De onderwijspraktijk is namelijk niet geconstrueerd en gearrangeerd volgens de conceptuele kaders van de wetenschap. Het alternatief is de pedagogiek. De pedagogiek heeft namelijk meer oog voor de complexiteit van de praktijk dan de onderwijswetenschappen. De pedagogiek gaat niet alleen over het ‘hoe’ (zoals voornamelijk de onderwijswetenschappen), maar ook altijd over het ‘wat’ en ‘waartoe’.

Heel vaak krijgen kinderen goedbedoelde spreekadviezen die averechts blijken te werken.
Voorbeelden zijn: “praat eens trager”, “zeg het eens opnieuw”, “adem eens goed in”,… Hoe meer een kind zo’n adviezen krijgt, hoe meer het bewustzijn groeit en hoe meer stotteren zich verder ontwikkelt.
Een kind leert dat er iets mis is met zijn spreken en gaat het bijvoorbeeld proberen verstoppen. Je reageert dus het best zo neutraal mogelijk door gewoon af te wachten en geduldig te luisteren!

De mindset-theorie van Carol Dweck ligt de laatste tijd nogal onder vuur. Sommige onderwijsonderzoekers suggereren dat toepassing van die theorie weinig effect heeft en dus zinloos is.
Dirk van der Wulp en ik onderzoeken die beweringen en zetten uiteen hoe je in de onderwijspraktijk het beste met groei mindset kunt werken.

Dank zij jullie bijdragen hebben we het streefbedrag van € 850 bereikt. Daarmee zijn alle kosten van de groepsblog Onderzoek Onderwijs over 2018 en 2019 gedekt. Begin volgend jaar zal ik weer zo’n oproep doen. Hopelijk zijn jullie dan weer zo vrijgevig. Wij zullen intussen doorgaan met het schrijven van artikelen die de man en […]

Wij roepen onze lezers op een (bescheiden) bijdrage te leveren in de publicatiekosten van dit blogcollectief.

Dit is de eerste in een serie posts over de vraag hoe deze scholen omgaan met verantwoording. Saai onderwerp? Misschien, maar toch niet onbelangrijk in mijn ogen. Daarvoor bezoek ik scholen in de VS die ‘brede’ onderwijsdoelen stellen, die niet, of moeilijk zijn te kwantificeren.

UCLL-lector Mieke Neven schreef een kritisch blogbericht over een courante kleuterklaspraktijk: de weekkalender. Het sluit mooi aan bij dit eerdere bericht van Sanne Feryn en mezelf over de weerkalender. Gewoonten bieden structuur, maar als ze zinloos zijn, betekenen ze vooral tijdverlies.  “Welke dag is het vandaag?”, vraagt de meester terwijl hij  naar de grote kalender op de […]

Thomas More collega Astrid Cornelis legt helder uit hoe je kleine kinderen een essentieel wiskundig begrip duidelijk maakt. Zoals wel vaker overtuigt ze ons ook met dit blogbericht dat een stevige wiskundige basis bouwen veel meer is dan werken aan luidop tellen en cijfers herkennen.

Papa’s en mama’s vragen je ongetwijfeld wel eens om opvoedingsadvies. Febe wil ’s morgens bij ons in bed kruipen. Patrick vindt dat ik haar te veel verwen, maar ik vind het gezellig. Lastig, zelfs voor een leraar. Of is het net moeilijk omdát je leraar bent? Een reflectie over de valkuilen van een opvoedingsadvies.

Op de middelbare school zijn veel leerlingen bang voor wiskunde. Onnodig, zegt wiskundeleraar en medeblogger Gerardo Soto y Koelemeijer in zijn boek Wie is er bang voor wiskunde? Zijn streven is de angst voor wiskunde weg te nemen, wiskunde te veranderen in het leukste vak op school, waarvoor iedere leerling een goed cijfer kan halen.