Op maandag 27 januari hield Hester IJsseling haar lectorale rede Bezield en bezielend onderwijs. Pedagogiek van onderbreking en verbinding aan de Thomas More Hogeschool in Rotterdam. Volgens IJsseling zijn bezieling en onderbreking onderdeel van leraar-zijn. ‘Juist in momenten van frictie zit ruimte waarin kinderen kunnen verschijnen en waarin je kinderen kunt ontmoeten.’ Met haar lectoraat wil IJsseling praktijken ontwikkelen om met leraren stil te staan bij wat er gebeurt als ze onderbroken worden. Ook wil ze hen aanmoedigen om meer vanuit het hart en vertrouwen te gaan werken.

Het debat over Curriculum.nu vindt vandaag plaats in de Tweede Kamer. Gert Biesta kan niet aanwezig zijn, maar heeft zijn input schriftelijk ingediend bij de Tweede Kamercommissie en bij Didactief. Het curriculum is wel aan vernieuwing toe, schrijft hij, maar het huidige voorstel is nog onvoldoende doordacht.

We weten ongelofelijk veel, er is in onze tijd al heel veel gemeten en geteld en in kaart gebracht. Ondertussen dreigen we uit het oog te verliezen dat een heel belangrijke kwestie in het onderwijs misschien geen kennisvraagstuk is: de kwestie van de rol van leraren in de zoektocht van jonge mensen om hun weg te vinden in de wereld. Het vraagstuk van persoonsvorming. Leraren hebben daarin iets te doen; het is de pedagogische dimensie van hun onderwijspraktijk. Om daarin goed te kunnen handelen is niet in de eerste plaats kennis nodig – zo is mijn stelling – maar vóór alles: aandacht. Een hart eerder dan een hoofd.

In 2012 kwam Goed Onderwijs en de Cultuur van het Meten uit van Gert Biesta, waarin hij de drieslag kwalificatie-socialisatie-persoonsvorming voor het eerst in het Nederlands introduceerde. Voor de editie van het boek die onlangs is uitgekomen schreef Biesta een nieuw nawoord. Hij vertelt hoe zijn ideeën zijn opgepakt en welke kwesties daarbij spelen. Met name gaat hij in op het misverstand over persoonsvorming (subjectificatie).

Kunstonderwijs als ruimteschepper voor persoonsvorming.
In de Maand van het Cultuuronderwijs organiseerde het Kenniscentrum Cultuureducatie Rotterdam (KCR) samen met het lectoraat ‘Professionaliseren met hart en ziel’ van de Thomas More Hogeschool een aantal gesprekken met leraren over hun ervaringen in het kunstonderwijs, om samen te onderzoeken of kunstonderwijs bij uitstek ruimte schept voor persoonsvorming.

Dit stuk verscheen eerder op Didactief Online. Vanuit een activistische instelling zullen mensen eerder bereid zijn een realiteit door hanteerbare schijn te vervangen dan te erkennen dat zij die realiteit niet naar hun hand kunnen zetten. Cornelis Verhoeven (1980). Het onderwijs is erop gericht, kinderen en jonge mensen in te leiden in de wereld. Daartoe […]

Hoe moeten we ons verhouden tot de grote ecologische uitdagingen van deze tijd? Het is een prangende en veelgehoorde vraag waar we niet meer omheen kunnen, ook niet in opvoeding en onderwijs. Op dit symposium in Amsterdam – op vrijdagmiddag 15 maart 2019 – willen we verkennen wat de ecologische problematiek aan pedagogische uitdagingen met zich meebrengt.

Er is al veel geschreven over het voorstel van Arie Slob om scholen te verplichten les te geven in bepaalde thema’s. Er zijn twee zaken die wat mij betreft nog wat onderbelicht zijn gebleven. Dat is in de eerste plaats de verwevenheid van burgerschapsonderwijs met Nederlandse onderwijscultuur in brede zin. En in de tweede plaats […]

Beste Monique, Ik richt me maar direct tot jou persoonlijk, hoewel jij het in je laatste stuk Onderwijsonderzoek is een ambacht steeds hebt over “Van der Wateren”. Dat converseert prettiger. Ik wil in deze reactie onze controverse terugbrengen tot een vruchtbaar gesprek over een onderwerp dat ons allebei ter harte gaat: goed onderwijs. Debat of […]

Voor de onderwijsavond van het NIVOZ met Joep Dohmen schreef ik een stuk in twee delen over volwassenwording en de opdracht die wij als leraren en opvoeders hebben om jonge mensen daarbij te begeleiden. ‘In een maatschappij die ons tot infantiele consumenten maakt, ligt er een opdracht voor de leraar als opvoeder’ Leraren dragen niet […]