In We Moeten Spelen toont Rob Martens overtuigend aan dat kinderen en jongeren spel nodig hebben voor hun ontwikkeling naar volwassenheid en dat spelen en leren onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Spelen is leren en goed leren is spelen, is de centrale stelling.
Dit boek moet iedereen in het onderwijs, en ieder ander die met jonge mensen werkt, lezen.

In deze gastbijdrage aan de discussie over de vraag wat goed onderwijs inhoudt, werpt Isabelle Diepstraten een kritisch licht op ‘bewezen’ onderwijsmethodieken. Onderwijs is volgens haar een complex proces dat vraagt om een rijker scala aan methodieken dan alleen directe instructie.

Ooit omschreef de CEO van het bedrijf achter het Zweedse Kunskapsskolan zijn doel als de McDonalds van het onderwijs worden. Misschien vooral een ongelukkige metafoor, maar de voorbije maanden valt wel iets op rond de aanpak: “Het Kennemer College Beroepsgericht in Heemskerk doet het Zweedse onderwijsconcept Kunskapsskolan de deur uit. Docenten en leerlingen zijn ontevreden […]

Vernieuwingsscholen ondervinden de laatste tijd veel kritiek, zowel van de Onderwijsinspectie als van sommige onderwijsonderzoekers. Ik heb me verbaasd over de positie die wetenschappers innemen in de discussie over vernieuwend onderwijs. De kritiek komt er in het kort op neer dat deze scholen niet weten wat hun doelen zijn en welke resultaten ze behalen. Bovendien zouden ze geen of slecht onderzoek doen naar de methoden die ze hanteren.
Forse kritiek, die ik hier beantwoord.