Nu de leescrisis door de slechte Pisa-scores weer urgent is geworden verschijnen er dagelijks analyses en remedies in de krant. De meeste daarvan zijn een herhaling van zetten, en veel blijft onverklaard. Hoe komt het dat Nederland het zoveel slechter doet dan de meeste andere Europese landen? Zijn de leraarstekorten hier groter, hebben we hier […]
Lees verderEn dan komt de relativering van PISA… Waarom de critici gelijk én ongelijk hebben.
Je kan er donder op zeggen, dat na het slechte nieuws dinsdag, nu de opiniestukken en posts komen om PISA en de resultaten te relativeren. Deze opinieschrijvers hebben een punt en tegelijk ook weer niet. Is er veel kritiek mogelijk op PISA? Jazeker. Bijna tien jaar geleden was er een open brief van een heleboel […]
Lees verderAls er tijd over is. Kunst en de verwaarlozing van het brein in het onderwijs.
In discussies over het curriculum, of over onderwijshervorming, zie je steevast twee voorspelbare kampen ontstaan. Aan de ene kant staan de stoere ridders van de basiskennis te zwaaien met tegenvallende PISA- en PIRLS-scores. Aan de overzijde wapperen de banieren van de algemene vorming, de ouderwetse humaniora en de cultuuroverdracht. Het eerste kamp gooit argumenten over […]
Lees verder
Bam! Nieuw boek over 10 jaar Agora-onderwijs
Dit boek is niet zomaar een tekst over onderwijs, maar eerder een kunstwerk dat vraagt om een intuïtieve benadering. Net zoals de schilderijen van Marc Chagall moeilijk rationeel te analyseren zijn, is dit boek bedoeld om gevoelsmatig ervaren te worden. De vormgeving en inhoud weerspiegelen de kernboodschap: leren moet intrinsiek gemotiveerd, inspirerend en speels zijn. […]
Lees verder
We moeten kinderen weer van taal leren houden — gastblog
Als leerlingen zelfs in taalvakken geen boeken meer hoeven lezen, wat zouden we dan willen dat ze nog in taal geïnteresseerd zijn, vraagt Michiel Wils.
De zwanenzang van de taalleraar is de kroniek van een aangekondigd drama. We vindengeen leraren Nederlands en Frans meer en de oorzaak daarvan is het perceptieprobleem van het talenonderwijs (DS 1 september). Hoe is het zover kunnen komen? Simpel. De liefde voor de taal zelf ziet zich niet meer vertaald in onze curricula: boeken lezen hoeft niet meer, de taal als studieobject is niet meer belangrijk en ook het culturele aspect hangt af van de goodwill en de kennis van de leraar.
Lees verder
Stop met schreeuwen en polariseren, het werkt niet — herblogd
Deze column van Barend Last verscheen eerder op zijn LinkedIn pagina. Er moet me wat van het hart. We hebben namelijk in Nederland een nieuwe nationale sport: het onderwijs bekritiseren alsof het een voetbalwedstrijd is. Schreeuwend, fluitend, met vurig negatieve leuzen, en af en toe een wc-rol of rookbom het veld op. En net zoals […]
Lees verderDe noodzaak van doelgericht handschriftonderwijs II
Het schrijven van cijfers en het noteren van berekeningen vormen een belangrijke uitdaging in het onderwijs. In tegenstelling tot letters worden cijfers los geschreven, wat de leesbaarheid en nauwkeurigheid extra belangrijk maakt. Een goede lay-out, zoals het gebruik van een hokjesschrift, is essentieel om cijfers en berekeningen overzichtelijk te noteren. Dit helpt leerlingen om getallen […]
Lees verderSchort eens je oordeel op. Over oordelen, beoordelen, erkennen en herkennen in het onderwijs
Leerlingen beoordelen behoort tot de kern van onze job. Een leerling wordt honderden keren per jaar geëvalueerd. We geven rapporten, we organiseren klassenraden of rapportvergaderingen, we evalueren formeel en informeel, en op het einde van het jaar beslist de klassenraad of een leerling mag overgaan naar het volgende jaar, of een diploma “verdient”. Enfin, oordelen en beoordelen is wat we doen. Daarbij praten we ook eindeloos over hoe we het doen, eventueel over hoe vaak we het doen, in het beste geval over waarom we het doen, maar dàt we doen, daar staan we nauwelijks bij stil. Nochtans zijn er kanttekeningen te plaatsen bij het mechanisme, de mogelijkheid, zelfs de wenselijkheid, van oordelen – kanttekeningen in een respectabele intellectuele traditie.
Lees verder
Hoeveel onderzoek heeft het onderwijs nodig? Misschien minder dan we denken
Gastblogger Amy Auckland schreef een bespreking van een keynote lezing die Gert Biesta onlangs hield op de Learning and Teaching Conference 2023 in Edinburgh. Zij schrijft: We hebben professor Gert Biesta uitgenodigd om de openingsdag van de Learning and Teaching Conference 2023 af te sluiten met een ‘provocatie’.
Gert’s provocatie is een kritiek op de alomtegenwoordige verbeteragenda’s in het huidige onderwijsonderzoek, -beleid en -praktijk. Deze agenda’s zijn geworteld in het idee dat de ‘effectiviteit’ van het onderwijs kan (en moet) worden verbeterd door bepaalde interventies te identificeren en implementeren die een positief effect hebben op het leren van leerlingen, meestal gemeten in termen van verbeterde resultaten.
Lees verder
De kinderpsychiater als opvoeder
Dit jaar verscheen de Nederlandse vertaling van het boek Hoe je kinderen opvoedt tot de gelukkigste ter wereld van de Finse kinderpsychiater Kaija Puura. Dat het vertaald wordt, duidt erop dat Alfabet Uitgevers er ook in Nederland en Vlaanderen een markt voor zien. Laat ons even stilstaan bij die berekende gok. 1 Een misleidende titel […]
Lees verder
8 december 2023 

Discussie