Dit stuk verscheen eerder op Didactief Online. Vanuit een activistische instelling zullen mensen eerder bereid zijn een realiteit door hanteerbare schijn te vervangen dan te erkennen dat zij die realiteit niet naar hun hand kunnen zetten. Cornelis Verhoeven (1980). Het onderwijs is erop gericht, kinderen en jonge mensen in te leiden in de wereld. Daartoe […]
Lees verderKrompraten wat recht is?
Hier volgt een klein vakantieblogje als reactie op twee artikelen in Dagblad De Limburger van 1 augustus. Mens, wat oneerlijk! Te gek voor woorden! De pabo eist dat leraren in het basisonderwijs fatsoenlijk Nederlands kunnen spreken en schrijven (en misschien zelfs ook de regels van grammatica en syntaxis kennen), in staat zijn om te rekenen […]
Lees verder
‘Evidence based’ onderwijs is een ideologie
In deze gastbijdrage aan de discussie over de vraag wat goed onderwijs inhoudt, werpt Isabelle Diepstraten een kritisch licht op ‘bewezen’ onderwijsmethodieken. Onderwijs is volgens haar een complex proces dat vraagt om een rijker scala aan methodieken dan alleen directe instructie.
Lees verder2 takken van de pedagogiek die vaak over het hoofd gezien worden
Mijn blog is in zomerslaap, zelf wel nog aan het werk al is het aan een iets rustiger tempo. Ietsje meer tijd ook om me terug te laten verzinken in wetenschappelijke literatuur voor mijn plezier (ja, dat kan). De voorbije dagen merkte ik dat er weer een hele discussie pedagogiek versus onderwijskunde opleefde op sociale […]
Lees verderDe voorbereidende functie van de theorie
Sociaalwetenschappelijk studies hebben een probleem met repliceerbaarheid, bleek in 2018. Dat zou heel goed ook voor pedagogiek kunnen gelden. Het is echter de vraag of de pedagogiek een ‘normale’ sociale wetenschap is. Haar object is een praktijk: de praktijk van opvoeding en onderwijs. Zolang de pedagogiek bestaat – en dat is al meer dan tweehonderd jaar – wordt de hierboven genoemde kwestie besproken als het theorie-praktijkprobleem. Het is de vraag of dat een probleem is voor de praktijk van het onderwijs.
Lees verderReactie op Rob Martens, De mythe van directe instructie
Onderstaand commentaar publiceerde ik eerder op de Utrechtse Onderwijswetenschappen blog onder de titel: Directe instructie: Game, set and match. Ik heb de tekst ongewijzigd gelaten. In zijn opiniestuk “De mythe van directe instructie” op de blog van Utrechtse Onderwijswetenschappen, bekritiseert professor Rob Martens de methode van directe instructie en haar voorstanders. Martens richt zijn kritiek […]
Lees verderDe mythe van directe instructie
Dat directe instructie het enige is dat in onderwijs werkt, is een mythe die alleen overeind blijft bij bepaalde opvattingen over leren en motivatie. Media, dol op onheilsprofetieën over onderwijsvernieuwing, zouden daarom iets verder moeten kijken dan de journalistieke neus lang is, aldus Martens, en in het debat ook motivatie-effecten moeten betrekken. Het kan bijna […]
Lees verder
Goed begonnen is half gewonnen
Sommige spreekwoorden bevatten niet alleen een grond van waarheid, ze drukken ook een collectieve overtuiging uit. Je kan maar beter goed starten, is er zo een. Hoewel, als we kijken hoe Vlaanderen omgaat met zijn startende leraren, dan zou je betwijfelen of iedereen wel overtuigd is van het belang van een goede start. Kafka leeft […]
Lees verderTreed Toetsangst Tegemoet
Bang voor de toets, dus vaker toetsen? Het klinkt tegenstrijdig, maar het werkt: met oefentoetsen help je leerlingen over hun angst heen. Je hoort en leest regelmatig hoezeer leerlingen gebukt gaan onder de vele toetsen waaraan ze onderworpen worden. Op scholieren.com citeerde Chard van den Berg eind maart een leerling uit 3 vwo: ‘Minstens drie […]
Lees verder
Jelle Jolles: ‘De ontwikkeling van jongens in het onderwijs’
Dit stuk is herblogd van de website van Jelle Jolles. Hij heeft het voorwoord geschreven bij het boek De ontwikkeling van jongens in het onderwijs, onder redactie van Lauk Woltring en Dick van der Wateren. Hier een uitgebreidere boekbespreking van zijn hand.
Lees verder
4 augustus 2019 

Discussie