Onzin voor Beginners oftewel Hoe Bouw je een Huis op Drijfzand?

Als zowel opgeleid als “geleerd” persoon (althans in de ogen van sommigen) moet ik zeggen dat dit stuk van McGowan één van de meest onzinnige – in de letterlijke zin van het woord – stukjes prietpraat is die ik sinds lange tijd heb gelezen.

Om te beginnen bij het begin, zowel letterlijk als figuurlijk: de eerste zin zet de toon. De auteur begint, “Het begrip onderwijs impliceert dat er een pad naar een definitieve, afgeronde staat is waarin een individu is “opgeleid”” [origineel: [T]he notion of education implies that there’s a path towards a definitive, finished state wherein an individual has become “educated”]. Wie zegt dat het begrip onderwijs deze onzin impliceert? Hoe komt McGowan daarbij? Onderwijs behelst zowel formeel als niet-formeel en informeel leren; het is niets meer dan een situatie waar de leerervaring extern wordt georganiseerd en waar lerenden van instructie worden voorzien. Het kan een school, een kunst-en-ambachten club, enzovoorts zijn (Van Merriënboer, Kirschner, Paas, Sloep, & Caniëls, 2009). Als iemand die de afgelopen 33 jaar bijgedragen heeft aan het ontwerpen en ontwikkelen van instructie voor levenslang leren, weet ik niet of ik moet lachen, huilen of boos zijn als zulke onzin wordt uitgekraamd. In het formele – en ook initiële – onderwijs wordt de basis gelegd voor het kunnen begrijpen en interpreteren van alle informatie die tot ons komt in zowel formele als niet-formele en informele situaties. Zonder deze basis kunnen we niet lezen, schrijven, optellen, aftrekken, Googlen®, enz. En zonder deze basis zijn wij ook niet in staat tot interpreteren, analyseren en evalueren van informatie. En van de dwaze lezers die zullen beweren dat rekenen niet meer nodig is, omdat onze alomtegenwoordig rekenmachines (dwz, onze smartphones) het werk voor ons kunnen doen, kan ik alleen maar veronderstellen dat deze zelfde lezers ook bij hoog en bij laag zullen beweren dat leren schrijven en lezen ook niet langer nodig is omdat computers ook onze spraak kunnen omzetten in tekst en andersom.

In de tweede zin stelt de schrijver dat er een “eindstaat is van zijn opgeleid zijn … [en dat onderwijs] niet langer zinvol is” [end state of being educated…[and that it] is no longer meaningful]. Nee. De eindstaat van het onderwijs is niet “opgeleid zijn”, maar tot hetb einde van het initiële onderwijs opgeleid zijn is simpelweg een tussenstaat; een staat die ons in staat stelt om verder te leren op een effectieve, efficiënte en plezierige manier.

Diezelfde tussenstaat stelde de schrijver in staat om naar een dure universiteit te gaan alwaar zij bepaalde vaardigheden heeft opgedaan, waardoor zij nu haar schrijfsels kan verspreiden. Haar opleiding heeft er tevens aan bijgedragen dat zij geld kan verdienen als goedbetaalde adviseur die advies verleent aan zowel “kleine start-ups [als] beursgenoteerde, Fortune 500 bedrijven”. Zonder dit initiële onderwijs zou haar blog zeer waarschijnlijk niet bestaan en zou deze mevrouw geen goed salaris kunnen verdienen om er een redelijk fatsoenlijk leven op na te houden.

Verder zijn er veel ‘niveaus’ van opgeleid zijn (hier geen oordeel bedoeld met ‘niveaus’). De ene persoon wordt opgeleid om een auto te repareren, de ander om hetzelfde te doen met een menselijk lichaam. Beiden (moeten) blijven leren nadat ze hun initiële opleiding hebben afgerond. Soms doen ze dit formeel via door de overheid geaccrediteerde opleidingen, soms niet-formeel door seminars/cursussen te volgen en dan weer informeel door te praten met collega’s of het lezen van professionele publicaties. Ik neem aan dat de auteur haar auto naar een automonteur brengt voor diagnose en reparatie en dat ze naar een arts gaat als ze ziek is. Met andere woorden, in beide gevallen dus naar mensen die oorspronkelijk zijn opgeleid zijn in een formele onderwijssituatie, zich daar hebben gespecialiseerd in een bepaald domein en dan verder blijven leren gedurende hun verdere loopbaan.

Tussen haakjes: ik blijf me verbazen dat mensen die zeggen en schrijven hoe slecht het onderwijs was/is zich niet realiseren dat ze hun posities in het leven en de maatschappij hebben bereikt in datzelfde “gebroken systeem” dat ze zo verafschuwen. Deze mensen blijken ook gebruik te maken van allerlei soorten diensten bedacht, gemaakt en bemenst door individuen die product zijn van dat verfoeide systeem. Ik kan niet begrijpen dat deze mensen niet beseffen dat ze in staat zijn om informeel en niet-formeel te leren gedurende hun leven en loopbaan dankzij het feit dat ze, in eerste instantie, zo werden opgeleid. Ze lijken te denken dat zij zo briljant zijn geworden ondanks dat systeem. Ik heb ooit hierover een blog geschreven met de titel “Als het onderwijs zo slecht is, waarom weet jij het dan zo goed?”.

Ik ben geneigd om het hele stuk op deze manier door te akkeren, maar ik kies ervoor om dat niet te doen. Ik heb tijdens mijn opleiding geleerd en gedurende mijn “agile” levenslang leren ervaren dat, als de oorspronkelijke premissen zo gebrekkig zijn als dezen (formele drogredenen zijn, dus), dan is de rest van het argument (datgene wat wordt afgeleid uit de drogredenen) ook gebrekkig en dus is verder argumenteren nutteloos en niet nodig.

Het enige dat het stuk zelf probeert te doen is deze gebrekkige premissen te bewijzen aan de hand van een aantal prognoses voor en extrapolaties op de toekomst die door denktanks de wereld in gestuurd zijn. Niet echt wetenschappelijk, maar ik neem aan dat de auteur zou zeggen dat wetenschap ook onzin is En wat denkt de orakel Mitra hierover? Hij zet op Twitter®: “Eindelijk stevige steun” [At last, some solid support]. Ja, zo stevig als een luchtkasteel!

Van Merriënboer, J. J. G., Kirschner, P. A., Paas, F., Sloep, P. B., & Caniëls, M. C. J. (2009). Towards an integrated approach for research on lifelong learning. Educational Technology Magazine, 49(3), 3-15.

Je kan mij op Twitter volgen: P_A_Kirschner

…en herbloggen staat vrij!

About Paul Kirschner

Paul A. Kirschner is Universiteishoogleraar aan de Open Universiteit. Daarvoor was hij hoogleraar Onderwijspsychologie en directeur van het Fostering Effective, Efficient and Enjoyable Learning environments (FEEEL) programma aan het Welten-instituut (OU).. Hij is ook Visiting Professor Onderwijs met een leerstoel in Leren en Interactie in de Lerarenopleiding aan Oulu University (Finland). Hij is een internationaal erkende expert op zijn gebied en heeft zitting gehad in de Onderwijsraad in de periode 2000-2004 en is tegenwoordig lid van de Wetenschappelijk Technische Raad van SURF. Hij was President van de International Society for the Learning Sciences (ISLS) in de periode 2010-2011 en is tevens Fellow van de American Educational Research Association (en de eerste Europeaan die deze eer ontving). Hij is redacteur bij de hoog aangeschreven wetenschappelijke tijdschriften Journal of Computer Assisted Learning en Computers in Human Behavior, en hij is auteur van Ten steps to complex learning (Routledge/Erlbaum). Hij schrift ook regelmatig voor Didactief (de kolom KirschnerKiest over wat docenten kunnen met wetenschappelijke resultaten) en voor Van 12-18. In maart verscheen zijn nieuwe boek Urban Myths about Learning and Education. Hij wordt gezien als expert op veel gebieden en vooral computerondersteund samenwerkend leren (CSCL), het ontwerpen van innovatieve, elektronische leeromgevingen, mediagebruik in het onderwijs en het verwerven van complex cognitieve vaardigheden.

2 Reacties to “Onzin voor Beginners oftewel Hoe Bouw je een Huis op Drijfzand?”

  1. Sorry Paul, maar ik lees haar introductie toch echt anders. Het hele stuk ademt wel een beetje hijgerige hype uit en is ook niet mijn stijl. Het viel me op dat je 767 woorden besteed aan respons op haar eerste twee regels. Dus het triggerde me om die zelf te lezen😉

    Ik lees er een heel pleidooi in om ‘being educated’ niet als eindstation te zien, sterker nog, het stopt nooit. Iets waar jij het volgens mij mee eens bent. Had de schrijver zich preciezer kunnen uitdrukken? Ja natuurlijk. Maar in de context van haar hele verhaal zie ik dat ze voortdurend leren na initiële scholing belangrijk vindt. In de omschrijving ervan gebruik ze wel modieuze termen als ‘agile’ en ‘streaming’ enzo.

    De ‘eindstaat’ van onderwijs (zoals velen dat traditioneel beschouwen lijkt me) is betekenisloos geworden staat er. Je manier van quoten maakt dat niet duidelijker:
    “… [en dat onderwijs] niet langer zinvol is” Dat zegt ze helemaal niet. Ze zegt dat ‘de eindstatus van onderwijs’ niet langer zinvol is. Wat ik lees als: initiëel onderwijs als eindstatus beschouwen is niet zinvol. Wat je vervolgens zelf verder uitwerkt.

    Anyway: interpretatie naar de letter of naar de geest van het verhaal?

    Like

    • Iedereen zijn/har ening. De rest, zoals ik zei, is de moeite van het commentaar niet waard (in mijn nederige opinie) en de wat betreft zoveel woorden aan twee zinnen: Je moet bij een huis veel meer aandacht besteden aan de fundering dan de inrichting.

      Like

Geef een reactie of deel je eigen ervaringen. Graag met je eigen naam ondertekenen, geen pseudoniemen. Anonieme reacties worden verwijderd.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: