Als het onderwijs zo slecht is, waarom weet jij het dan zo goed?

Ik ben verbaasd als ik al die onderwijsgoeroes, -vernieuwers en -hervormers (lees de apostelen van het nieuwe leren, de iPadscholen, de digitale autochtonen, enzovoorts) hoor praten over wat er mis is met het onderwijs: het onderwijs is ouderwets en afstompend, het leren van feiten en concepten is overbodig omdat het zo houdbaar is als verse vis en is zelfs belemmerend voor het creatief oplossen van problemen en het divergent leren denken.

Daarnaast roepen deze verlichte mensen dat het onderwijs niet voldoet aan de eisen van vandaag en dat zulk ouderwets onderwijs ervoor zorgt dat leerlingen de broodnodige vaardigheden voor de 21e eeuw niet verwerven. Volgens hen moet het onderwijs veranderen anders krijgen wij burgers die:

(1) niet leren samenwerken,

(2) niet creatief zijn,

(3) ict ongeletterd zijn (vreemd – volgens Marc Prensky c.s. zijn kinderen juist digitale autochtonen),

(4) moeilijk / niet kunnen communiceren (…en die digitale autochtonen en homos zappiëns dan die overal met sociale media zo vaardig met elkaar communiceren?),

(5) problemen niet kunnen oplossen noch kritisch kunnen denken en

(6) de nodige sociale en culturele vaardigheden missen.

Maar waar precies verbaas ik mij over? Ik verbaas me al lang niet meer over het gebrek aan kennis over de zaken waarover deze mensen oreren. Dat stadium ben ik al lang voorbij. Tegenwoordig hoef je geen verstand van zaken te hebben om als deskundige te worden gezien. Als je ergens beroemd van bent of ergens voor geleerd hebt, mag je blijkbaar over alles een mening hebben én deze mening te verkondigen alsof het waar is. En voor veel mensen is die beroemdheid reden genoeg om die mening / verkondiging te accepteren en door te vertellen aan anderen of op te volgen. Daniel Willingham stelde in zijn boek When can you trust the experts: How to tell good science from bad in education dat je moet zien te achterhalen (EN: trace it) of de ‘pusher’ echt kennis heeft over wat zij/hij ‘pusht’, of dat hij/zij misbruik maakt van bekendheid, titels en/of kwalificaties (EN: credentials). Ik heb in een recente blog geschreven over gevallen waarin experts op één gebied (in dit geval twee juristen) meenden dat zij ook verstrekkende uitspraken mochten doen op gebieden waar zij geen verstand van hadden (sociologie, antropologie, en onderwijswetenschap). Alsof een schaakmeester ook wereldkampioen dammen is. Ik noemde zoiets een “denkfout van expertisegeneralisatie”. Een mooi en actueel voorbeeld hiervan is onze huidige minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en voormalige minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, Ronald Plasterk. Professor Plasterk was een top moleculaire bioloog en geneticus en was in 1999 winnaar van de prestigieuze NWO Spinozapremie; de Nederlandse Nobelprijs. Maar

(1) dat maakt hem geen goede minister, al zou je kunnen denken dat er enige expertisegeneralisatie zou kunnen plaatsvinden bij de W van OCW, en

(2) zijn deskundigheid op het gebied van ons immuunsysteem en hoe het ons beschermt tegen ziektes is niet per definitie toepasbaar op het gebied van binnenlandse veiligheid.

En nu over het misbruiken van bekendheid, titels en/of kwalificaties. Hiervoor geef ik twee actuele voorbeelden: Maurice de Hond en Paul Rosenmöller. Maurice de Hond is een afgestudeerde sociaalgeograaf die een paar jaar dit beroep uitoefende om daarna als marktonderzoeker naam en faam te maken. Op basis van deze bekendheid, en dus zonder juridische en/of criminologische kennis, heeft hij zich aan het begin van deze eeuw opgeworpen als misdaadonderzoeker en daarna, zonder enige onderwijswetenschappelijke kwalificaties, als innoverende onderwijskundige. Als misdaadonderzoeker is hij veroordeeld voor smaad. Als onderwijskundige mag hij, ongestraft, ons alles op de mouw spelden over leren, media in het onderwijs, onderwijskunde, onderwijsdidactiek en ga zo maar door.

Paul Rosenmöller is van havenarbeider uitgegroeid tot beroepspoliticus en programmamaker. (Hiervoor neem ik mijn pet voor hem af!) Maar in zijn nieuwe functie als voorzitter van de VO-Raad meent hij ook verstand te hebben over de inrichting van het onderwijs. Hij vindt het onderwijs niet van deze tijd en zal op het Nationaal Congres Onderwijs & Sociale Media zich expliciet uitspreken voor het “meer aansluiten van het onderwijs bij de belevingswereld van jongeren”. Volgens de congreswebsite vindt hij “dat innovatie te langzaam gaat”. Zijn opmerkingen plaatste hij in de context van de invoering van tablets en smartphones in het onderwijs, maar vanzelfsprekend spelen toepassingen als sociale netwerken hierbij een belangrijke rol.

En nu naar mijn verbazing: Prensky, de Hond, Rosenmöller en vele anderen willen dat wij hen zien en geloven op hun woorden als ruimdenkende, innovatieve, probleemoplossende, sociaalvaardige en ict-wijze onderwijshervormers. Maar deze mensen zijn vaak van boven de 50 en dus zelf producten van dat afstompende ouderwetse onderwijs waar zij zich zo tegen keren. Hoe kan dat nou? Hoe zijn zij dan aan al die (vaak 21e eeuw-) vaardigheden gekomen? Waar komt al die kennis vandaan? Eigenlijk verloochenen zij hun eigen verleden. Als het onderwijs zo slecht is/was, waarom weten zij het dan zo goed?

Volg mij op Twitter: @P_A_Kirschner

Dankwoord

@Ignaas (mede grumpy old man): Bedankt dat jij mij attent maakte op mijn gewoonte om op 14 februari een blog te publiceren en mij uitdaagde om die Valentijnsdag traditie voort te zetten.

About Paul Kirschner

Paul A. Kirschner is Universiteishoogleraar aan de Open Universiteit. Daarvoor was hij hoogleraar Onderwijspsychologie en directeur van het Fostering Effective, Efficient and Enjoyable Learning environments (FEEEL) programma aan het Welten-instituut (OU).. Hij is ook Visiting Professor Onderwijs met een leerstoel in Leren en Interactie in de Lerarenopleiding aan Oulu University (Finland). Hij is een internationaal erkende expert op zijn gebied en heeft zitting gehad in de Onderwijsraad in de periode 2000-2004 en is tegenwoordig lid van de Wetenschappelijk Technische Raad van SURF. Hij was President van de International Society for the Learning Sciences (ISLS) in de periode 2010-2011 en is tevens Fellow van de American Educational Research Association (en de eerste Europeaan die deze eer ontving). Hij is redacteur bij de hoog aangeschreven wetenschappelijke tijdschriften Journal of Computer Assisted Learning en Computers in Human Behavior, en hij is auteur van Ten steps to complex learning (Routledge/Erlbaum). Hij schrift ook regelmatig voor Didactief (de kolom KirschnerKiest over wat docenten kunnen met wetenschappelijke resultaten) en voor Van 12-18. In maart verscheen zijn nieuwe boek Urban Myths about Learning and Education. Hij wordt gezien als expert op veel gebieden en vooral computerondersteund samenwerkend leren (CSCL), het ontwerpen van innovatieve, elektronische leeromgevingen, mediagebruik in het onderwijs en het verwerven van complex cognitieve vaardigheden.

39 Reacties to “Als het onderwijs zo slecht is, waarom weet jij het dan zo goed?”

  1. Met je eens hoor, maar ik zou ook de aandacht willen vestigen op de kranten en andere media die iedere keer weer in valkuil trappen om dit soort geluiden een te groot platform te geven. De problemen in het onderwijs zijn complex en mogelijke oplossingen genuanceerd, maar die goeroe’s met een ogenschijnlijk simpel verhaal zijn blijkbaar te aantrekkelijk om te negeren. Zo blijven we schijntegenstellingen in stand houden en de verkeerde verhalen rondpompen.

    Like

  2. Goed dat het een keer aan de kaak gesteld wordt. Men gooit allerlei populistische uitspraken de wereld in en doet zich voor als onderwijskundige terwijl de enige relatie met het onderwijs is het feit dat ze in de prehistorie een keer onderwijs hebben gevolgd.

    Like

  3. Beste Hartger,

    Ik ben het eens met jou, maar mensen in de media zijn net mensen en vaak erger omdat zij niet alleen nieuws moeten rapporteren maar ook – om het te verkopen – nieuws moeten maken / fabriceren! En nieuwsmedia zijn echt niet genuanceerd! Als sensatie en onzin niet gretig werd gekocht een aantal kranten, bladen en zenders zouden niet meer bestaan. helaas blijken diezelfde sensatiemedia de best verkopende te zijn!

    Like

  4. Erger nog dan de media die het kritiekloos overnemen: schoolbesturen die het kritiekloos overnemen en van ons belastinggeld allerlei adviesbureautjes inhuren om heidagen en scholingsmiddagen te organiseren over de nieuwste hype.

    En net zo erg: ouders die liever een school daar geld aan uit zien geven dan aan kleinere klassen of goed opgeleide leraren. Het zijn er volgens mij een hoop, die vallen voor de marketing van “iPadklassen” of “technasium” en niet zien dat er ZONDER deze marketing waarschijnlijk WEL geld was geweest om een bevoegde wiskundeleraar aan te nemen.

    Like

  5. Zo, Paul, die zit. We moeten met het Blogcollectief maar een Mythbuster-Expertbasher-prijs instellen. Jij bent mijn eerste genomineerde.
    Ik deel je kritiek op Prensky, de Hond, Rosenmöller en anderen, maar wil ook graag aandacht vragen voor experts, die weliswaar in de onderwijskunde werkzaam zijn, of in aanpalende wetenschappen, maar die niet gehinderd door enige directe praktische ervaring of eigen onderzoek uitspraken doen over de onderwijspraktijk, die kant noch wal raken. Zie de beschamend oppervlakkige discussie tussen vier hooggeleerden in de laatste aflevering van Didactief, waar ik dit commentaar op schreef: http://www.didactiefonline.nl/component/content/article/47-uncategorised/11802-toetswoede
    Het is prima wanneer (onderwijs)wetenschappers zich uitspreken over de onderwijspraktijk, zelfs wanneer dat gebeurt vanuit een theoretisch kader, maar enige bescheidenheid en zelfrelativering is op zijn plaats. Maar vooral: praat met en luister naar mensen die een lange praktijkervaring hebben op het gebied waarover je je expertise laat schijnen.
    En dat is waarvoor we dit blogcollectief zijn begonnen.

    Like

  6. Dick,

    Bedankt. Ik ben benieuwd naar de andere genomineerden die zullen volgen😉

    Like

  7. Gisteren nog voerde het Vlaams overheidstijdschrift Klasse de zoveelste onderwijsgoeroe op: ‘Carl Honoré –filosoof- predikt trager leren en dieper denken’. Bijna maandelijks is dit het geval. En ook in Vlaanderen merken we dat mensen die het onderwijsbeleid bepalen veelal zelf nooit les hebben gegeven: kopstukken van onderwijskoepels, bestuurders van hogescholen en Associaties, leden van commissies Monard en van de Masterplancommissie, … In Onderwijskrant (www.onderwijskrant.be) besteden we al 37 jaar aandacht aan deze fenomenen en we zullen dat blijven doen. Bedankt prof. Kirschner; hier in Vlaanderen steekt zelden een professor zijn nek uit.

    Like

    • Beste mijnheer Feys,
      een professor kan ook HAAR nek uitsteken …
      Jammer Onderwijskrant Vlaamse professoren die hun nek uitsteken ofwel als persoon door het slijk haalt ofwel ophemelt.
      Prof. Bieke De Fraine

      Like

  8. Dit is op X, Y of Einstein? herblogden reageerde:

    Nog een reblog, maar eentje die zit! Paul Kirschner schrijft trouwens mee aan de Engelstalige versie van Jongens zijn slimmer dan meisjes die volgend jaar uitkomt.

    Like

  9. Ik begrijp je weerzin. Ik meen in je betoog 2 aannames te lezen tussen de regels:
    a. iemand mag eigenlijk überhaupt pas iets roepen over onderwijs als ie “ervoor geleerd heeft”
    b. laten de mensen uit het onderwijs zelf de grootste stem hebben in wat er met het onderwijs moet gebeuren
    Ik zie dat anders.
    Een voorbeeld. O4NT.
    Ik volg met belangstelling de scholen die nu onder aanvoering van vlaggenvoerder Maurice de Hond met nieuwe concepten bezig zijn. Maar er zijn vele projecten met tablets; wereldwijd zijn er al miljoenen kinderen die daarmee werken. Sommige landen hebben de tablet al verplicht ingevoerd. Dus zo uitzonderlijk is dat niet meer. Maurice de Hond laat zich niet voorstaan op deskundigheid; hij is uit eigen ervaring (en frustratie dat het onderwijs is stil blijven staan) in actie gekomen. Dat hij handig gebruik maakt van de media, ja… dat ligt voor de hand. Daar kun je van alles van vinden. Maar hij heeft zich weten te omringen met een aantal gedreven onderwijsmensen die mee zijn gaan doen vanuit hun eigen expertise.

    Het onderwijs is momenteel enorm in beweging. Onderwijs is zo interessant en belangrijk, omdat “iedereen er iets van vindt”. Ken Robinson zei het al: If you talk about education they pin you to the wall”. Dat maakt het relevant en tegelijk natuurlijk ook erg lastig. Maar wel boeiend. Zo kijk ik naar onderwijs. Ik probeer dat zo onafhankelijk mogelijk te doen. Maar ik doe dat wel vanuit een sterke eigen overtuiging. Ik zal mezelf dan ook nooit deskundige noemen. Waar ik deskundig in ben? In het verzamelen en ordenen van informatie, daar ben ik deskundig in. En dat doe ik dan in het veld van onderwijs. En omgaan met social media, daar ben ik ook bedrevener in dan vele anderen. Maar een claim leggen dat alleen de “echte” deskundigen mogen meepraten over onderwijs, nee daar geloof ik niet in. Dan vereng je de discussie en sluit je de dynamiek die het momenteel juist zo interessant maakt, bij voorbaat buiten.

    De deuren in het onderwijs moeten open en niet dicht. En dat zeg ik niet als deskundige maar als betrokkene.

    Like

    • Beste Lex,

      Bedankt voor jouw reactie. In een polemiek treden met een “true believer” heeft voor mij geen zin. Mijn werk is niet om mensen te bekeren; enkel informeren. Jij “gelooft er niet in” en dat is jouw goed recht. Maar als jij goed jouw eigen stuk leest, dan merk je dat Maurice de Hond niet spreekt op basis van kennis, studie, onderzoek of wat dan ook maar dat hij spreekt uit “eigen ervaring”. Welke? Zijn dat de onderwijservaringen die hem rijk hebben gemaakt? Als die zo slecht waren hoe is hij zo ver gekomen? Of zijn het zijn ervaringen als vader van een verveeld kind? Op basis van alleen observaties van kinderen en niet op basis van enig onderzoek constateerde Prensky dat kinderen kunnen multitasken (zij kunnen het niet) en Veen dat kinderen digitale genieën zijn (zij zijn wel knopvaardig maar zijn informatie analfabeten), om maar te zwijgen over rijke en gerenommeerde TED sprekers en onderwijskwakzalvers zoals Sir Ken.

      Nogmaals bedankt.

      Like

    • Beste Lex,
      Misschien lees ik je reactie verkeerd, maar bedoel je werkelijk dat “mensen in het onderwijs” niet “de grootste stem [moeten] hebben in wat er met het onderwijs moet gebeuren”? Dat zou me oprecht verbazen.
      Als er nu een ding is waar we in het onderwijs dagelijks last van hebben, is het dat allerlei autoriteiten, bestuurders, beleidsmakers en experts, die zelf geen ervaring hebben voor de klas, beleid maken waarop degenen die dat moeten uitvoeren (de leraren dus) geen invloed hebben. Ik herinner je er nog maar even aan dat leraren nergens vertegenwoordigd zijn in de hoogste adviesorganen van OCW en dat is maar één voorbeeld.
      Ik ben van mening dat leraren degenen zijn die bij uitstek deskundig zijn op het gebied van onderwijs en dat die dus, inderdaad, “de grootste stem” moeten hebben. Dat betekent niet dat we niet naar anderen willen luisteren en goede adviezen aannemen, maar wel dat wij uiteindelijk het beste kunnen beoordelen wat wel of niet werkt in onze les, in onze specifieke omstandigheden, met onze leerlingen en op onze school.
      Dat is ook de boodschap van het boek van René Kneyber en Jelmer Evers, ‘Het Alternatief. Weg met de afrekencultuur in het onderwijs’, waar ik met veel plezier aan heb meegewerkt. Ik raad je aan dat boek nog eens te lezen.
      Onderzoekers en andere experts die respect kunnen opbrengen voor onze deskundigheid zullen bij ons een luisterend oor vinden. Ik ben het lang niet altijd met Paul Kirschner eens, maar dit is wat ons bindt: respect voor elkaars expertise. En dat is waar dit blogcollectief in uitblinkt.

      Like

  10. Interessant, maar hoeveel personen en wie lezen dit artikel?
    Heeft u het al eens langs een andere weg geprobeerd invloed uit te oefenen, dus via contacten met het Ministerie, de Inspectie en Verenigingen van leraren?
    Ook die laatsten zouden wel eens wat actiever mogen zijn, want de duizenden leraren laten zich allerlei zaken ook maar ontzettend gemakkelijk aanleunen in plaats van zich als beroepsgroep te verzetten, juist omdat zij degenen zijn, die dagelijks in de praktijk met onderwijs bezig zijn.

    http://henkboonstra.blogspot.fr

    Like

    • ‘Het Alternatief’ is geschreven in nauw contact met (maar onafhankelijk van) het Ministerie. Tijdens de Kamerdebatten over de Onderwijsbegroting is het boek meermaals genoemd en de Minister stak tijdens haar antwoord een stukgelezen exemplaar in de lucht.
      Er zijn in Nederland inmiddels talloze initiatieven vanuit de leraren zelf, maar dat kan natuurlijk altijd nog veel beter.

      Like

    • Over lezersaantallen hebben we niet te klagen. Vanmorgen al 600 bezoeken. We hebben bijna 2.000 lezers die ons 70.000 keer bekeken hebben. Daarbij zijn veel leraren, bestuurders, politici en beleidsmakers.

      Like

  11. Ja Paul, helemaal met je eens. Ik heb me dat ook heel vaak afgevraagd (maar nooit opgeschreven). Het is inderdaad een fenomeen dat deze ‘slachtoffers’ van het stenen-tijdperk-onderwijs (wij allen dus) nog zo creatief en out of the box kunnen worden. Geeft toch nog hoop voor de toekomst dus. Het zegt ook wel iets over de (gelukkig) beperkte betekenis van onderwijs. Het zij zo.
    Iets waar ik me al jaren over verbaas is dat er zo weinig onderzoek wordt gedaan naar de onderwijs- en doceerervaringen van leerkrachten die het onderwijs verlaten (dus niet alleen vanwege leeftijd maar ook in verband met het aanvaarden van een andere functie buiten het onderwijs)). Je zou toch verwachten dat bijvoorbeeld schoolbesturen naar de resultaten van dergelijk onderzoek erg nieuwsgierig zouden zijn. Niets van dat alles dus. Dat geldt ook voor OCW. Geeft ook niet thuis op dit gebied.
    Laten we eens voorzichtig aannemen dat twee of drie procent van die ervaringen een geldigheid hebben van meer dan één dag. Ook dan blijft het de moeite waard. Bovendien is het met behulp van internet operationeel vrij goedkoop en eenvoudig uit te voeren onderzoek.
    Als je het wat negatief formuleert dan betekent dat de afwezigheid van dit soort exit-onderzoek pijnlijk duidelijk maakt dat schoolbesturen en ook OCW niet echt geïnteresseerd zijn in hun core-business: onderwijs steeds beter maken op basis van ervaringen van (bijvoorbeeld) praktijkdeskundigen. Eigenlijk is dat een schandaal.
    Maar ook wij, onderwijsonderzoekers en –liefhebbers, zouden hier best een rol in kunnen spelen. Het systematisch verzamelen van onderwijservaringen van betrokkenen, het analyseren en geschikt maken van deze ervaringen voor het onderwijs is een van de belangrijkste dingen om op dit vlak te komen tot een body of knowledge die enige substantie heeft. Op deze wijze zou op den duur ook voorkomen kunnen worden dat (soms goedwillende) nitwits en profeten steeds weer ‘populaire’ dingen kunnen roepen, terwijl zij die er voor door hebben geleerd met lege handen staan. Uiteindelijk zal het in onderwijsland niet alleen meer over meningen moeten gaan maar over feiten (hoe beladen deze term voor sommigen wellicht is).
    Overigens is het fenomeen van het volstrekt negeren van de ervaringen van direct betrokkenen een verschijnsel dat je niet alleen in het onderwijs en in de non-profitsector ziet maar ook daarbuiten. Zij het dat er wel gebieden zijn waar systematische kennis- en ervaringsoverdracht van voorgangers wat beter geregeld zijn.
    Tot slot: valide kennis over onderwijs komt uiteraard niet alleen maar van ex-leraren. Ook ervaringen van leerlingen en resultaten van allerlei vormen van onderwijsresearch dragen daartoe bij. We zouden echter eens kunnen beginnen bij de docenten. Wat let ons plannen hiervoor te maken en onderzoeksvoorstellen ter zake in te dienen. We kunnen toch ook beginnen met een aantal promotieprojecten op dat gebied?

    Like

  12. Het laat me niet los. Mijn advies: keer je verhaal eens om: wees blij dat er veel dynamiek is in en rondom het onderwijs. En ga niet lopen meppen met het verkeerde argument als zouden die stuurlui zich allemaal beroepen op zelfverklaarde deskundigheid. Dat is juist de benauwde visie waar we in het onderwijs vanaf moeten. Mensen die “iets” roepen over onderwijs doen dat, als het GOED is, niet omdat ze jou willen outsmarten maar omdat ze betrokken en bevlogen mensen zijn. Gun ze eens hun visie, zonder ze meteen te veroordelen op criteria waar je denkt het alleenrecht over te hebben.
    Een beetje minder gif in de verhalen mag wel.
    Da’s 1.
    Punt 2: heel veel, maar dan ook echt heel veel onderwijsmensen doen hun deur open en beginnen de dialoog met de samenleving, omdat ze zelf ook vinden dat het onderwijs moet veranderen. Daarover gaat het artikel niet, en dat vind ik een lacune. Daarom noem ik het wel even voor de volledigheid. En veel onderwijsmensen doen daar ook in de praktijk iets mee: veranderen hun scholen van binnenuit, gaan bewust het avontuur aan van onderwijs waar de kinderen meer autonomie krijgen en waar betrokkenheid en het plezier in leren centraal staat.
    Een voorbeeldje is deze blog van Jack Provily, zelf een onderwijsmens, die uit de klas is gegaan en nu scholen begeleidt bij deze transformatieprocessen. Het verhaal kwam net voorbij dus ik haal het nu aan als een passend commentaar.
    Een saillant detail: hier wordt niet gesproken over te veel bemoeienis, maar juist over onverschilligheid als bedreiging voor het onderwijs.
    Prikkelvraag: wat is erger: een heleboel stuurlui of onverschilligheid?
    http://hetkind.org/2014/02/14/over-onverschilligheid-en-de-langzame-kanteling-wat-zijn-we-opgeschoten-ik-ben-verdrietig-en-verheugd/

    Liked by 1 persoon

  13. He wat jammer dit. Als ik je CV lees, zie ik veel affiniteit met de ontwikkelingen die worden bepleit door mensen waarvan jij vindt dat ze niet de juiste deskundigheid hebben en dus geen recht van spreken. Ik zou zeggen draai het om: omarm dat wat ze willen aankaarten en haak op een positieve manier aan om te bereiken dat het onderwijs er beter van wordt. Verbeter ze inhoudelijk, help het scherp te krijgen etc. Natuurlijk heb jij er inhoudelijk meer verstand van, ieder z’n rol, dus bied je expertise aan, zou ik zeggen.

    Like

    • Geachte mevrouw Staarman,

      Affiniteit voor mensen die willen leren en die deskundigheid heb ik zeker. Opleiden en opvoeden is mijn lust en mijn leven. Wat ik geen begrip voor heb is voor mensen die zonder de nodige kennis van waar zij het over hebben toch vinden dat zij een mening daarover te kunnen en moeten ventileren / verkondigen. En naarmate die mensen een groter gehoor hebben vind ik zoiets doen des te erger. Ik kan mensen die ongegronde onderwijsmythes en -hypes verspreiden en die daardoor eerder het onderwijs verslechteren dan verbeteren niet omarmen; ook als doen zij dat met de beste bedoelingen. Om mensen inhoudelijk te verbeteren zoals u suggereert moeten zij eerst om kennis en informatie vragen (ik ben zeer benaderbaar door iedereen) voor dat zij zomaar wat roepen. Alleen zo leren zij en het onderwijs beter worden. Bij dezen bied ik, dus, mijn expertise aan.

      Like

  14. paul rosenmoller is van de vo raad; dat is misschien wel even slim om te wijzigen
    verder ben ik het zeker na lezing van jouw vorige blog op grote lijnen met je eens
    je zou kunnen zeggen dat het enige wat deze mensen wel terecht melden is dat het allemaal zo langzaam gaat met e learning en e didactiek laat staan met ict en onderwijs in algemene zin; ik maak elke dat in mijn organisatie mee dat er mis communicatie is terwijl docenten echt wel willen en dat docenten echt wel willen maar graag ook goede voorbeelden willen; ga wat dat betreft eens kijken naar jorick scheerens van het mediacollege of beter nog bezoek hun congres op 5 maart a.s op dat media college; ook een stuk goedkoper

    Like

  15. Het zou kunnen zijn dat ook deze mensen zich ontwikkelen en wat breder kijken, dan de opleiding die ze gevolgd hebben. Het zou kunnen zijn dat ook deze mensen praten en leren van mensen die in het onderwijsveld werken en dat gebeurt snel als je zelf ook schoolgaande kinderen hebt. Dat deze mensen nu toevallig naamsbekendheid ‘genieten’ en alles wat ze zeggen wordt uitvergroot en soms wat ongenuanceerd wordt vertaald, kun je ze niet persoonlijk aanrekenen.
    Dat wil niet zeggen dat je het met ze eens moet zijn, maar om deze ideeën neer te sabelen vanuit een ‘schoenmaker blijf bij je leest ‘gedachte vind ik kortzichtig. Goed onderbouwd commentaar geven op de ideeën en eventuele aspecten eruit halen die het proberen waard zijn, lijkt mij wat constructiever.

    Like

  16. Beste Lex, beste Bart
    Dank voor jullie bijdragen in de discussie.
    Iets over “gif” (Lex). Pauls stuk is pittig, inderdaad, maar giftig zou ik het niet willen noemen. Ik herken zijn ergernis heel goed.
    Zoals ik hiervoor al schreef, worden we in het onderwijs voortdurend bestookt met meningen en adviezen van mensen die zichzelf als onderwijsdeskundige (laten) presenteren. Veel daarvan berust op onbewezen aannames en pseudowetenschappelijk geklets.
    Bart, als schoolleider moet jij toch ook op de hoogte zijn van het eindeloze aanbod aan cursussen, trainingen en methoden door adviseurs en consultants die menen de oplossing voor al onze onderwijsproblemen te hebben. De een nog beter dan de andere. Elke week ligt bij ons op school een hele stapel folders in de brievenbus. Dit collectief ziet het als een van haar opgaven zulke ideeën te bestrijden.
    Het is echt ondoenlijk om met iedereen die wel eens iets over onderwijs beweert persoonlijk in gesprek te gaan. Maar wie opvallend aan het openbare onderwijsdiscours deelneemt, moet er rekening mee houden dat zijn of haar ideeën kritisch tegen het licht gehouden worden. (N.B. Het is niet redelijk om de media de schuld te geven van de manier waarop deze mensen worden gepresenteerd. Het staat hen volledig vrij om in het openbaar wat meer bescheidenheid te tonen en hun profiel te corrigeren.)
    Dat gebeurt niet vanuit een ‘schoenmaker-blijf-bij-je-leest-gedachte’ (Bart), maar op basis van de inhoud van die ideeën. Paul wijst op een veelgemaakte denkfout van degenen die onder goed onderwijs verstaan onderwijs met iPads of onderwijs dat aansluit bij de belevingswereld van jongeren. Voor beide aannames is nauwelijks wetenschappelijk bewijs, maar vooral veel controverse.
    En ja, Lex, veel onderwijsmensen stappen hun klas uit en brengen hun ervaring en deskundigheid naar hun collega’s. Dat is precies wat we in ‘Het Alternatief’ bepleiten. Maar dat is toch echt wezenlijk iets anders dan een De Hond of een Rosenmöller die, niet gehinderd door enige deskundigheid terzake, van alles beweren over onderwijsinnovatie. Tot iemand me van het tegendeel overtuigt (en ik sta open voor alles), blijf ik het een gotspe vinden dat ze als voorzitter van de VO-raad iemand gekozen hebben die niets met het onderwijs te maken heeft. Er is waarachtig toch een rijke keus aan ervaren onderwijsmensen, die ook goede bestuurders zijn, die meer voor deze post in aanmerking kwamen,

    Like

    • Beste Dick,
      Waar we het over eens zijn, is dat we kritisch moeten blijven. De ideeën van Maurice de Hond gaan overigens iets verder dan alleen maar IPads in de klas of dat deze beter aansluiten op de belevingswereld . Het is nog te vroeg om er conclusies over te trekken. De toekomst zal het leren. Het verschil zit hem er in dat ik vind dat je kritiek op innovatie binnen het onderwijs niet moet veroordelen met als argument dat wij vinden dat de betrokken personen geen onderwijskundige achtergrond hebben. Dat vind ik kortzichtig. Daarnaast komt het ook voor dat wetenschappelijk onderbouwde innovaties worden ingehaald door andere gezichtspunten of simpelweg door de tijd.

      Like

  17. Ik zou eerder aansturen op goed onderbouwde uitspraken van deze mensen die, zoals Mark Twain het zei:
    Met betrekking tot godsdienst en politiek zijn de meningen en overtuigingen van mensen, zonder onderzoek, bijna altijd uit de tweede hand verkregen /overgenomen van autoriteiten die op hun beurt ook zelf de moeite niet hebben genomen om goed te kijken naar de feiten, maar die zelf de waardeloze meningen en overtuigingen van anderen kritiekloos hebben overgenomen.

    Like

  18. Frank van den Oetelaar Beantwoorden 15 februari 2014 bij 14:09

    En helaas weer een ‘zuur’ artikel over innovatie in het onderwijs. En weer gaat het om zo’n beetjes alles om het onderwijs heen en niet de leerling. Ik sluit me dan ook graag aan bij de reacties van Lex.
    Laten we nu eens werk maken van de innovatie zelf, de leerling centraal en niet het onderwijs zelf. Nadenken over wat school kan betekenen in de ontwikkeling van leerlingen.
    Scholen moeten zelf prima in staat zijn de helpende handen te selecteren.

    Liked by 1 persoon

  19. Of het nu gaat over het invoeren van een griffel, kroontjespen of iPad het zijn maar hulpmiddelen binnen het onderwijs.
    De moderne discussie m.b.t. het invoeren van ICT-middelen lijkt erg op het verhaal van het doel heiligt de middelen. Een iPad is alleen niet heilig, de relatie tussen de docent en de student is wel heilig.
    Weinig onderwijsvernieuwers erkennen dit.

    Vriendelijke groet,

    Like

  20. Paul, je hebt een vileine pen. Dat is prikkelend maar dat betekent niet dat je daarmee de wereld vooruit helpt. Er zijn allerlei gebieden van expertise dei samenkomen in onderwijs en die hebben allemaal een eigen perspectief. Dat maakt bijvoorbeeld het curriculum van de middelbare school zo afschuwelijk: Historici bepalen de geschiedeniscanon, wiskundige de inhoud van wiskunde, etc. Zo’n schaap met 5 poten komt pas samen bij de leerlingen die het moeten verwerken. Zo maken experts samen er een zootje van.

    Vanuit welke expertise praat ik, vraag je je af? Vanuit mijn ervaring als strategie en innovatie consultant. Mijn werk is om steeds professionals in verschillende bedrijfstakken te helpen te bereiken wat ze willen. Of soms zelfs te helpen bepalen wat ze nu eigenlijk willen. De bedrijfstak Onderwijs onderscheidt zich in een aantal systeemeigenschappen die innovatie, of zelfs enkel efficiente sturing / bedrijfsvoering in de weg staan. De central aansturing vanuit het Ministerie is er één van, maar zeker zo erg is de ‘schoenmaken blijf bij je leest’-mentaliteit. Die moet je niet koesteren vanuit een wetenschappelijk wereldbeeld, die moet je zsm ontkrachten. Het is juist deze gesloten houding die het mogelijk maakt dat mensen van buiten een luisterend oor vinden. Je werkt het dus zelf in de hand.

    Als laatste, je argument uit de kop klopt niet: Dat deze mensen zelf op school gezeten hebben, betekent niet dat hun kennis/expertise daar ook hebben opgedaan. Dat is omgekeerde logica. Ik denk dat voor veel onderwijsvernieuwers van buiten geldt dat ze juist ONDANKS hun schoolervaring in staat zijn geweest een redelijk succesvol leven op te bouwen en nu graag vergelijkbare kinderen willen helpen. En dat er voldoende kinderen vastlopen in het onderwijs, daar kunnen we het toch wel over een zijn??

    Like

  21. “Maar deze mensen zijn vaak van boven de 50 en dus zelf producten van dat afstompende ouderwetse onderwijs waar zij zich zo tegen keren. Hoe kan dat nou? Hoe zijn zij dan aan al die (vaak 21e eeuw-) vaardigheden gekomen? Waar komt al die kennis vandaan? Eigenlijk verloochenen zij hun eigen verleden. Als het onderwijs zo slecht is/was, waarom weten zij het dan zo goed?”

    Beetje leeftijdsdiscriminatie iemand boven de 50 kan niets vernieuwen🙂 belangrijker is dat niemand de Nederlandse jongeren of kinderen zelf serieus neemt.
    De experts komen pas klagen als ze later als ouder vastlopen met hun eigen kind. Ik ben blij dat deze mensen verder zijn met versoepelen dan de gemiddelde leraar, als het gaat om ICT en hoe de school draait. Ik ben het niet eens met de kijk die veel mensen hebben van, ‘gooi er maar een iPad bij en dan vernieuw je’. Voor mij op school ging het niet om kwantiteit (meer informatie), maar om de normen en waarde die gelden. Zodat je met de mensen die je tegenkomt gesprekken, samenwerkingen vriendschapen enz. kunt opbouwen daar zijn iPad’s wel handig voor maar niet de sleutel.

    Like

Trackbacks/Pingbacks

  1. Als het onderwijs zo slecht is, waarom weet jij het dan zo goed? | Manuela Bazen-Steenkamp - 14 februari 2014

    […] See on onderzoekonderwijs.net […]

    Like

  2. Revoluties, technologie en Bildung. Gastblog van Alderik Visser | Blogcollectief Onderzoek Onderwijs - 16 februari 2014

    […] blogcollectief woedt al enkele dagen een, soms hoog oplopende discussie over Paul Kirschners stuk Als het onderwijs zo slecht is, waarom weet jij het dan zo goed? Dat is een kritiek op de velen die zonder specifieke deskundigheid allerlei stelligs beweren over […]

    Like

  3. 21st Century Skills are so 20th Century! | Blogcollectief Onderzoek Onderwijs - 22 oktober 2015

    […] every day as teacher or scientist (see my blog from February 2014 – Sorry it’s in Dutch – Als het onderwijs zo slecht is, waarom weet jij het dan zo goed? [If education is so bad: Why are you so damn smart?]). Stop parroting the bullshit being spread and […]

    Like

  4. 21st Century Skills are so 20th Century! - Blog - Paul Kirschner - 22 oktober 2015

    […] day as teacher or scientist (see my blog from February 2014 – Sorry it’s in Dutch – Als het onderwijs zo slecht is, waarom weet jij het dan zo goed? [If education is so bad: Why are you so damn smart?]). Stop parroting the bullshit being […]

    Like

  5. Onzin voor Beginners oftewel Hoe Bouw je een Huis op Drijfzand? | Blogcollectief Onderzoek Onderwijs - 13 januari 2016

    […] Ze lijken te denken dat zij zo briljant zijn geworden ondanks dat systeem. Ik heb ooit hierover een blog geschreven met de titel “Als het onderwijs zo slecht is, waarom weet jij het dan zo […]

    Like

  6. Onzin voor Beginners oftewel Hoe Bouw je een Huis op Drijfzand? - Blog - Paul Kirschner - 13 januari 2016

    […] dat zij zo briljant zijn geworden ondanks dat systeem. Ik heb ooit hierover een blog geschreven met de titel “Als het onderwijs zo slecht is, waarom weet jij het dan zo […]

    Like

Geef een reactie of deel je eigen ervaringen. Graag met je eigen naam ondertekenen, geen pseudoniemen. Anonieme reacties worden verwijderd.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: