Ik ben verbaasd als ik al die onderwijsgoeroes, -vernieuwers en -hervormers (lees de apostelen van het nieuwe leren, de iPadscholen, de digitale autochtonen, enzovoorts) hoor praten over wat er mis is met het onderwijs: het onderwijs is ouderwets en afstompend, het leren van feiten en concepten is overbodig omdat het zo houdbaar is als verse vis en is zelfs belemmerend voor het creatief oplossen van problemen en het divergent leren denken.

Daarnaast roepen deze verlichte mensen dat het onderwijs niet voldoet aan de eisen van vandaag en dat zulk ouderwets onderwijs ervoor zorgt dat leerlingen de broodnodige vaardigheden voor de 21e eeuw niet verwerven. Volgens hen moet het onderwijs veranderen anders krijgen wij burgers die:

(1) niet leren samenwerken,

(2) niet creatief zijn,

(3) ict ongeletterd zijn (vreemd – volgens Marc Prensky c.s. zijn kinderen juist digitale autochtonen),

(4) moeilijk / niet kunnen communiceren (…en die digitale autochtonen en homos zappiëns dan die overal met sociale media zo vaardig met elkaar communiceren?),

(5) problemen niet kunnen oplossen noch kritisch kunnen denken en

(6) de nodige sociale en culturele vaardigheden missen.

Maar waar precies verbaas ik mij over? Ik verbaas me al lang niet meer over het gebrek aan kennis over de zaken waarover deze mensen oreren. Dat stadium ben ik al lang voorbij. Tegenwoordig hoef je geen verstand van zaken te hebben om als deskundige te worden gezien. Als je ergens beroemd van bent of ergens voor geleerd hebt, mag je blijkbaar over alles een mening hebben én deze mening te verkondigen alsof het waar is. En voor veel mensen is die beroemdheid reden genoeg om die mening / verkondiging te accepteren en door te vertellen aan anderen of op te volgen. Daniel Willingham stelde in zijn boek When can you trust the experts: How to tell good science from bad in education dat je moet zien te achterhalen (EN: trace it) of de ‘pusher’ echt kennis heeft over wat zij/hij ‘pusht’, of dat hij/zij misbruik maakt van bekendheid, titels en/of kwalificaties (EN: credentials). Ik heb in een recente blog geschreven over gevallen waarin experts op één gebied (in dit geval twee juristen) meenden dat zij ook verstrekkende uitspraken mochten doen op gebieden waar zij geen verstand van hadden (sociologie, antropologie, en onderwijswetenschap). Alsof een schaakmeester ook wereldkampioen dammen is. Ik noemde zoiets een “denkfout van expertisegeneralisatie”. Een mooi en actueel voorbeeld hiervan is onze huidige minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en voormalige minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, Ronald Plasterk. Professor Plasterk was een top moleculaire bioloog en geneticus en was in 1999 winnaar van de prestigieuze NWO Spinozapremie; de Nederlandse Nobelprijs. Maar

(1) dat maakt hem geen goede minister, al zou je kunnen denken dat er enige expertisegeneralisatie zou kunnen plaatsvinden bij de W van OCW, en

(2) zijn deskundigheid op het gebied van ons immuunsysteem en hoe het ons beschermt tegen ziektes is niet per definitie toepasbaar op het gebied van binnenlandse veiligheid.

En nu over het misbruiken van bekendheid, titels en/of kwalificaties. Hiervoor geef ik twee actuele voorbeelden: Maurice de Hond en Paul Rosenmöller. Maurice de Hond is een afgestudeerde sociaalgeograaf die een paar jaar dit beroep uitoefende om daarna als marktonderzoeker naam en faam te maken. Op basis van deze bekendheid, en dus zonder juridische en/of criminologische kennis, heeft hij zich aan het begin van deze eeuw opgeworpen als misdaadonderzoeker en daarna, zonder enige onderwijswetenschappelijke kwalificaties, als innoverende onderwijskundige. Als misdaadonderzoeker is hij veroordeeld voor smaad. Als onderwijskundige mag hij, ongestraft, ons alles op de mouw spelden over leren, media in het onderwijs, onderwijskunde, onderwijsdidactiek en ga zo maar door.

Paul Rosenmöller is van havenarbeider uitgegroeid tot beroepspoliticus en programmamaker. (Hiervoor neem ik mijn pet voor hem af!) Maar in zijn nieuwe functie als voorzitter van de VO-Raad meent hij ook verstand te hebben over de inrichting van het onderwijs. Hij vindt het onderwijs niet van deze tijd en zal op het Nationaal Congres Onderwijs & Sociale Media zich expliciet uitspreken voor het “meer aansluiten van het onderwijs bij de belevingswereld van jongeren”. Volgens de congreswebsite vindt hij “dat innovatie te langzaam gaat”. Zijn opmerkingen plaatste hij in de context van de invoering van tablets en smartphones in het onderwijs, maar vanzelfsprekend spelen toepassingen als sociale netwerken hierbij een belangrijke rol.

En nu naar mijn verbazing: Prensky, de Hond, Rosenmöller en vele anderen willen dat wij hen zien en geloven op hun woorden als ruimdenkende, innovatieve, probleemoplossende, sociaalvaardige en ict-wijze onderwijshervormers. Maar deze mensen zijn vaak van boven de 50 en dus zelf producten van dat afstompende ouderwetse onderwijs waar zij zich zo tegen keren. Hoe kan dat nou? Hoe zijn zij dan aan al die (vaak 21e eeuw-) vaardigheden gekomen? Waar komt al die kennis vandaan? Eigenlijk verloochenen zij hun eigen verleden. Als het onderwijs zo slecht is/was, waarom weten zij het dan zo goed?

Volg mij op Twitter: @P_A_Kirschner

Dankwoord

@Ignaas (mede grumpy old man): Bedankt dat jij mij attent maakte op mijn gewoonte om op 14 februari een blog te publiceren en mij uitdaagde om die Valentijnsdag traditie voort te zetten.

39
Reageer op dit artikel

avatar
27 Comment threads
12 Thread replies
0 Volgers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
18 Comment authors
Onzin voor Beginners oftewel Hoe Bouw je een Huis op Drijfzand? - Blog - Paul KirschnerOnzin voor Beginners oftewel Hoe Bouw je een Huis op Drijfzand? | Blogcollectief Onderzoek Onderwijs21st Century Skills are so 20th Century! - Blog - Paul Kirschner21st Century Skills are so 20th Century! | Blogcollectief Onderzoek OnderwijsJan Jansen Recent comment authors

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  Subscribe  
nieuwste oudste meest gestemd
Abonneren op
trackback

[…] dat zij zo briljant zijn geworden ondanks dat systeem. Ik heb ooit hierover een blog geschreven met de titel “Als het onderwijs zo slecht is, waarom weet jij het dan zo […]

trackback

[…] Ze lijken te denken dat zij zo briljant zijn geworden ondanks dat systeem. Ik heb ooit hierover een blog geschreven met de titel “Als het onderwijs zo slecht is, waarom weet jij het dan zo […]

trackback

[…] day as teacher or scientist (see my blog from February 2014 – Sorry it’s in Dutch – Als het onderwijs zo slecht is, waarom weet jij het dan zo goed? [If education is so bad: Why are you so damn smart?]). Stop parroting the bullshit being […]

trackback

[…] every day as teacher or scientist (see my blog from February 2014 – Sorry it’s in Dutch – Als het onderwijs zo slecht is, waarom weet jij het dan zo goed? [If education is so bad: Why are you so damn smart?]). Stop parroting the bullshit being spread and […]

Jan Jansen
Gast
Jan Jansen

“Maar deze mensen zijn vaak van boven de 50 en dus zelf producten van dat afstompende ouderwetse onderwijs waar zij zich zo tegen keren. Hoe kan dat nou? Hoe zijn zij dan aan al die (vaak 21e eeuw-) vaardigheden gekomen? Waar komt al die kennis vandaan? Eigenlijk verloochenen zij hun eigen verleden. Als het onderwijs zo slecht is/was, waarom weten zij het dan zo goed?” Beetje leeftijdsdiscriminatie iemand boven de 50 kan niets vernieuwen 🙂 belangrijker is dat niemand de Nederlandse jongeren of kinderen zelf serieus neemt. De experts komen pas klagen als ze later als ouder vastlopen met hun… Lees verder »

gjkernkamp
Gast

Paul, je hebt een vileine pen. Dat is prikkelend maar dat betekent niet dat je daarmee de wereld vooruit helpt. Er zijn allerlei gebieden van expertise dei samenkomen in onderwijs en die hebben allemaal een eigen perspectief. Dat maakt bijvoorbeeld het curriculum van de middelbare school zo afschuwelijk: Historici bepalen de geschiedeniscanon, wiskundige de inhoud van wiskunde, etc. Zo’n schaap met 5 poten komt pas samen bij de leerlingen die het moeten verwerken. Zo maken experts samen er een zootje van. Vanuit welke expertise praat ik, vraag je je af? Vanuit mijn ervaring als strategie en innovatie consultant. Mijn werk… Lees verder »

Rob Alberts
Gast

Of het nu gaat over het invoeren van een griffel, kroontjespen of iPad het zijn maar hulpmiddelen binnen het onderwijs.
De moderne discussie m.b.t. het invoeren van ICT-middelen lijkt erg op het verhaal van het doel heiligt de middelen. Een iPad is alleen niet heilig, de relatie tussen de docent en de student is wel heilig.
Weinig onderwijsvernieuwers erkennen dit.

Vriendelijke groet,

trackback

[…] blogcollectief woedt al enkele dagen een, soms hoog oplopende discussie over Paul Kirschners stuk Als het onderwijs zo slecht is, waarom weet jij het dan zo goed? Dat is een kritiek op de velen die zonder specifieke deskundigheid allerlei stelligs beweren over […]

Frank van den Oetelaar
Gast
Frank van den Oetelaar

En helaas weer een ‘zuur’ artikel over innovatie in het onderwijs. En weer gaat het om zo’n beetjes alles om het onderwijs heen en niet de leerling. Ik sluit me dan ook graag aan bij de reacties van Lex.
Laten we nu eens werk maken van de innovatie zelf, de leerling centraal en niet het onderwijs zelf. Nadenken over wat school kan betekenen in de ontwikkeling van leerlingen.
Scholen moeten zelf prima in staat zijn de helpende handen te selecteren.

Dick van der Wateren
Beheerder

Beste Lex, beste Bart Dank voor jullie bijdragen in de discussie. Iets over “gif” (Lex). Pauls stuk is pittig, inderdaad, maar giftig zou ik het niet willen noemen. Ik herken zijn ergernis heel goed. Zoals ik hiervoor al schreef, worden we in het onderwijs voortdurend bestookt met meningen en adviezen van mensen die zichzelf als onderwijsdeskundige (laten) presenteren. Veel daarvan berust op onbewezen aannames en pseudowetenschappelijk geklets. Bart, als schoolleider moet jij toch ook op de hoogte zijn van het eindeloze aanbod aan cursussen, trainingen en methoden door adviseurs en consultants die menen de oplossing voor al onze onderwijsproblemen te… Lees verder »

bartbutter
Gast

Beste Dick, Waar we het over eens zijn, is dat we kritisch moeten blijven. De ideeën van Maurice de Hond gaan overigens iets verder dan alleen maar IPads in de klas of dat deze beter aansluiten op de belevingswereld . Het is nog te vroeg om er conclusies over te trekken. De toekomst zal het leren. Het verschil zit hem er in dat ik vind dat je kritiek op innovatie binnen het onderwijs niet moet veroordelen met als argument dat wij vinden dat de betrokken personen geen onderwijskundige achtergrond hebben. Dat vind ik kortzichtig. Daarnaast komt het ook voor dat… Lees verder »

bartbutter
Gast

Het zou kunnen zijn dat ook deze mensen zich ontwikkelen en wat breder kijken, dan de opleiding die ze gevolgd hebben. Het zou kunnen zijn dat ook deze mensen praten en leren van mensen die in het onderwijsveld werken en dat gebeurt snel als je zelf ook schoolgaande kinderen hebt. Dat deze mensen nu toevallig naamsbekendheid ‘genieten’ en alles wat ze zeggen wordt uitvergroot en soms wat ongenuanceerd wordt vertaald, kun je ze niet persoonlijk aanrekenen. Dat wil niet zeggen dat je het met ze eens moet zijn, maar om deze ideeën neer te sabelen vanuit een ‘schoenmaker blijf bij… Lees verder »

gertrud de wit
Gast
gertrud de wit

paul rosenmoller is van de vo raad; dat is misschien wel even slim om te wijzigen verder ben ik het zeker na lezing van jouw vorige blog op grote lijnen met je eens je zou kunnen zeggen dat het enige wat deze mensen wel terecht melden is dat het allemaal zo langzaam gaat met e learning en e didactiek laat staan met ict en onderwijs in algemene zin; ik maak elke dat in mijn organisatie mee dat er mis communicatie is terwijl docenten echt wel willen en dat docenten echt wel willen maar graag ook goede voorbeelden willen; ga wat… Lees verder »

Annemiek Staarman
Gast
Annemiek Staarman

He wat jammer dit. Als ik je CV lees, zie ik veel affiniteit met de ontwikkelingen die worden bepleit door mensen waarvan jij vindt dat ze niet de juiste deskundigheid hebben en dus geen recht van spreken. Ik zou zeggen draai het om: omarm dat wat ze willen aankaarten en haak op een positieve manier aan om te bereiken dat het onderwijs er beter van wordt. Verbeter ze inhoudelijk, help het scherp te krijgen etc. Natuurlijk heb jij er inhoudelijk meer verstand van, ieder z’n rol, dus bied je expertise aan, zou ik zeggen.

Lex Hupe
Gast

Het laat me niet los. Mijn advies: keer je verhaal eens om: wees blij dat er veel dynamiek is in en rondom het onderwijs. En ga niet lopen meppen met het verkeerde argument als zouden die stuurlui zich allemaal beroepen op zelfverklaarde deskundigheid. Dat is juist de benauwde visie waar we in het onderwijs vanaf moeten. Mensen die “iets” roepen over onderwijs doen dat, als het GOED is, niet omdat ze jou willen outsmarten maar omdat ze betrokken en bevlogen mensen zijn. Gun ze eens hun visie, zonder ze meteen te veroordelen op criteria waar je denkt het alleenrecht over… Lees verder »

Sjef Stijnen
Gast
Sjef Stijnen

Ja Paul, helemaal met je eens. Ik heb me dat ook heel vaak afgevraagd (maar nooit opgeschreven). Het is inderdaad een fenomeen dat deze ‘slachtoffers’ van het stenen-tijdperk-onderwijs (wij allen dus) nog zo creatief en out of the box kunnen worden. Geeft toch nog hoop voor de toekomst dus. Het zegt ook wel iets over de (gelukkig) beperkte betekenis van onderwijs. Het zij zo. Iets waar ik me al jaren over verbaas is dat er zo weinig onderzoek wordt gedaan naar de onderwijs- en doceerervaringen van leerkrachten die het onderwijs verlaten (dus niet alleen vanwege leeftijd maar ook in verband… Lees verder »

Drs. Henk Boonstra (orthopedagoog en GZ psycholoog)
Gast

Interessant, maar hoeveel personen en wie lezen dit artikel?
Heeft u het al eens langs een andere weg geprobeerd invloed uit te oefenen, dus via contacten met het Ministerie, de Inspectie en Verenigingen van leraren?
Ook die laatsten zouden wel eens wat actiever mogen zijn, want de duizenden leraren laten zich allerlei zaken ook maar ontzettend gemakkelijk aanleunen in plaats van zich als beroepsgroep te verzetten, juist omdat zij degenen zijn, die dagelijks in de praktijk met onderwijs bezig zijn.

http://henkboonstra.blogspot.fr

Dick van der Wateren
Beheerder

‘Het Alternatief’ is geschreven in nauw contact met (maar onafhankelijk van) het Ministerie. Tijdens de Kamerdebatten over de Onderwijsbegroting is het boek meermaals genoemd en de Minister stak tijdens haar antwoord een stukgelezen exemplaar in de lucht.
Er zijn in Nederland inmiddels talloze initiatieven vanuit de leraren zelf, maar dat kan natuurlijk altijd nog veel beter.

Dick van der Wateren
Beheerder

Over lezersaantallen hebben we niet te klagen. Vanmorgen al 600 bezoeken. We hebben bijna 2.000 lezers die ons 70.000 keer bekeken hebben. Daarbij zijn veel leraren, bestuurders, politici en beleidsmakers.

Lex Hupe
Gast

Ik begrijp je weerzin. Ik meen in je betoog 2 aannames te lezen tussen de regels: a. iemand mag eigenlijk überhaupt pas iets roepen over onderwijs als ie “ervoor geleerd heeft” b. laten de mensen uit het onderwijs zelf de grootste stem hebben in wat er met het onderwijs moet gebeuren Ik zie dat anders. Een voorbeeld. O4NT. Ik volg met belangstelling de scholen die nu onder aanvoering van vlaggenvoerder Maurice de Hond met nieuwe concepten bezig zijn. Maar er zijn vele projecten met tablets; wereldwijd zijn er al miljoenen kinderen die daarmee werken. Sommige landen hebben de tablet al… Lees verder »

Dick van der Wateren
Beheerder

Beste Lex, Misschien lees ik je reactie verkeerd, maar bedoel je werkelijk dat “mensen in het onderwijs” niet “de grootste stem [moeten] hebben in wat er met het onderwijs moet gebeuren”? Dat zou me oprecht verbazen. Als er nu een ding is waar we in het onderwijs dagelijks last van hebben, is het dat allerlei autoriteiten, bestuurders, beleidsmakers en experts, die zelf geen ervaring hebben voor de klas, beleid maken waarop degenen die dat moeten uitvoeren (de leraren dus) geen invloed hebben. Ik herinner je er nog maar even aan dat leraren nergens vertegenwoordigd zijn in de hoogste adviesorganen van… Lees verder »

Pedro
Auteur

Dit is op X, Y of Einstein? herblogden reageerde:

Nog een reblog, maar eentje die zit! Paul Kirschner schrijft trouwens mee aan de Engelstalige versie van Jongens zijn slimmer dan meisjes die volgend jaar uitkomt.

Raf Feys (@FeysRaf)
Gast

Gisteren nog voerde het Vlaams overheidstijdschrift Klasse de zoveelste onderwijsgoeroe op: ‘Carl Honoré –filosoof- predikt trager leren en dieper denken’. Bijna maandelijks is dit het geval. En ook in Vlaanderen merken we dat mensen die het onderwijsbeleid bepalen veelal zelf nooit les hebben gegeven: kopstukken van onderwijskoepels, bestuurders van hogescholen en Associaties, leden van commissies Monard en van de Masterplancommissie, … In Onderwijskrant (www.onderwijskrant.be) besteden we al 37 jaar aandacht aan deze fenomenen en we zullen dat blijven doen. Bedankt prof. Kirschner; hier in Vlaanderen steekt zelden een professor zijn nek uit.

Bieke De Fraine
Gast
Bieke De Fraine

Beste mijnheer Feys,
een professor kan ook HAAR nek uitsteken …
Jammer Onderwijskrant Vlaamse professoren die hun nek uitsteken ofwel als persoon door het slijk haalt ofwel ophemelt.
Prof. Bieke De Fraine

Raf Feys (@FeysRaf)
Gast

Beste prof, wat denk je van de tweet van je rector Rik Torfs: “Als een tegenstander je “intellectueel oneerlijk” noemt, bedoelt hij eigenlijk dat hij geen argumenten meer heeft.”

Dick van der Wateren
Beheerder

Zo, Paul, die zit. We moeten met het Blogcollectief maar een Mythbuster-Expertbasher-prijs instellen. Jij bent mijn eerste genomineerde. Ik deel je kritiek op Prensky, de Hond, Rosenmöller en anderen, maar wil ook graag aandacht vragen voor experts, die weliswaar in de onderwijskunde werkzaam zijn, of in aanpalende wetenschappen, maar die niet gehinderd door enige directe praktische ervaring of eigen onderzoek uitspraken doen over de onderwijspraktijk, die kant noch wal raken. Zie de beschamend oppervlakkige discussie tussen vier hooggeleerden in de laatste aflevering van Didactief, waar ik dit commentaar op schreef: http://www.didactiefonline.nl/component/content/article/47-uncategorised/11802-toetswoede Het is prima wanneer (onderwijs)wetenschappers zich uitspreken over de… Lees verder »

Marieke
Gast
Marieke

Erger nog dan de media die het kritiekloos overnemen: schoolbesturen die het kritiekloos overnemen en van ons belastinggeld allerlei adviesbureautjes inhuren om heidagen en scholingsmiddagen te organiseren over de nieuwste hype.

En net zo erg: ouders die liever een school daar geld aan uit zien geven dan aan kleinere klassen of goed opgeleide leraren. Het zijn er volgens mij een hoop, die vallen voor de marketing van “iPadklassen” of “technasium” en niet zien dat er ZONDER deze marketing waarschijnlijk WEL geld was geweest om een bevoegde wiskundeleraar aan te nemen.

trackback

[…] See on onderzoekonderwijs.net […]

Bert Boshoven
Gast

Goed dat het een keer aan de kaak gesteld wordt. Men gooit allerlei populistische uitspraken de wereld in en doet zich voor als onderwijskundige terwijl de enige relatie met het onderwijs is het feit dat ze in de prehistorie een keer onderwijs hebben gevolgd.

Hartger Wassink
Auteur

Met je eens hoor, maar ik zou ook de aandacht willen vestigen op de kranten en andere media die iedere keer weer in valkuil trappen om dit soort geluiden een te groot platform te geven. De problemen in het onderwijs zijn complex en mogelijke oplossingen genuanceerd, maar die goeroe’s met een ogenschijnlijk simpel verhaal zijn blijkbaar te aantrekkelijk om te negeren. Zo blijven we schijntegenstellingen in stand houden en de verkeerde verhalen rondpompen.

About Paul Kirschner

Nederlands: Prof. dr. Paul A. Kirschner, dr.h.c. is Universiteishoogleraar en hoogleraar Onderwijspsychologie aan de Open Universiteit. Hij is ook Visiting Professor Onderwijs met een leerstoel in Leren en Interactie in de Lerarenopleiding aan Oulu University (Finland) waar hij ook een Eredoctoraat heeft (doctor honoris causa). Hij is een internationaal erkende expert op zijn gebied en heeft zitting gehad in de Onderwijsraad in de periode 2000-2004 en is lid van de Wetenschappelijk Technische Raad van SURF. Hij is Fellow of the American Educational Research Association (AERA; NB de eerste Europeaan aan wie deze eer werd toegekend), de International Society of the Learning Sciences (ISLS) en van de Netherlands Institute for Advanced Study in the Humanities and Social Science of the Royal Dutch Academy of Sciences (NIAS-KNAW). Hij was President van de International Society for the Learning Sciences (ISLS) in de periode 2010-2011. Hij is Hoofdredacteur van de Journal of Computer Assisted Learning en Commissioning Editor van Computers in Human Behavior, en hij is auteur van Ten steps to complex learning (Routledge/Erlbaum). Hij schrift ook regelmatig voor Didactief (de kolom KirschnerKiest over wat docenten kunnen met wetenschappelijke resultaten). Hij is ook medeauteur van het boek Jongens zijn slimmer dan meisjes XL (EN: Urban Myths about Learning and Education). Hij wordt gezien als expert op veel gebieden en vooral computerondersteund samenwerkend leren (CSCL), het ontwerpen van innovatieve, elektronische leeromgevingen, mediagebruik in het onderwijs en het verwerven van complex cognitieve vaardigheden. English: Paul A. Kirschner (1951) is Distinguished University Professor and professor of Educational Psychology at the Open University of the Netherlands as well as Visiting Professor of Education with a special emphasis on Learning and Interaction in Teacher Education at the University of Oulu, Finland where he was also honoured with an Honorary Doctorate (doctor honoris causa). He was previously professor of Educational Psychology and Programme Director of the Fostering Effective, Efficient and Enjoyable Learning environments (FEEEL) programme at the Welten Institute, Research Centre for Learning, Teaching and Technology at the Open University of the Netherlands. He is an internationally recognised expert in the fields of educational psychology and instructional design. He is Research Fellow of the American Educational Research Association and the Netherlands Institute for Advanced Study in the Humanities and Social Science. He was President of the International Society for the Learning Sciences (ISLS) in 2010-2011, member of both the ISLS CSCL Board and the Executive Committee of the Society and he is an AERA Research Fellow (the first European to receive this honour). He is currently a member of the Scientific Technical Council of the Foundation for University Computing Facilities (SURF WTR) in the Netherlands and was a member of the Dutch Educational Council and, as such, was advisor to the Minister of Education (2000-2004). He is chief editor of the Journal of Computer Assisted Learning, commissioning editor of Computers in Human Behavior, and has published two very successful books: Ten Steps to Complex Learning (now in its third revised edition and translated/published in Korea and China) and Urban Legends about Learning and Education (also in Dutch, Swedish, and Chinese). He also co-edited two other books (Visualizing Argumentation and What we know about CSCL). His areas of expertise include interaction in learning, collaboration for learning (computer supported collaborative learning), and regulation of learning.

Category

onderzoek