1 mei 2017 
Een pauze van twee minuten op Facebook die ik hield als afwisseling bij het schrijven van een rapport over het opleiden voor (nog) niet bestaande banen, leverde mij de volgenden drie stukken onzin op:
Het eerste stuk onzin was een artikel met de titel “American Schools Are Training Kids for a World That Doesn’t Exist” op Wired geschreven door Prof. David A. Edwards (klinkt gewichtig) maar… Edwards is een “Professor of the Practice of Idea Translation in the School of Engineering and Applied Sciences at Harvard University” wat dat ook mag zijn. En zijn onderwijs creds? Geen enkel, maar wel:
David works with contemporary artists, designers, chefs, perfumers, and other creators to pioneer research around ambiguous questions in human health, society and the environment. Beyond his experimental art and design work at Le Laboratoire, David has invented ways of packaging foods with edible skins, called WikiFoods, which sell today in New England food stores under the Incredible brand (Perfectly Free, NuFruit), and digitizing scent (oNotes), a communications platform with ramifications to health diagnostics (www.davidideas.com). His invention of porous particles for inhaled drug and vaccine delivery helped pioneer the development and commercialization of inhaled insulin and inhaled drugs and vaccines for tuberculosis (AIR, Civitis, Medicine in Need). Many of David’s sensorial inventions appear in his future-of-food restaurant Cafe ArtScience in Cambridge’s Kendall Square. He is a member of the US and French National Academies of Engineering and the US Natio
M.i. meer dan geschikt om aan ons allen uit te leggen hoe het onderwijs in elkaar zit en hoe het veranderd zou moeten worden! Of lijdt hij aan het expertise generalisatie syndroom?
Dan vind ik “Science Says Piano Players’ Brains Are Very Different From Everybody Else’s”. Natuurlijk, het eerste wat je weet is dat als een kop van een artikel begint met “De wetenschap zegt…” dat je echt op moet passen. Dit stuk op lifehack.org – jullie kennen deze uitermate kwalitatief hoogstaande wetenschappelijke website neem ik aan – is geschreven door Daniel Owen van Dommelen, een “coder who likes to write, or a writer who likes to code, the specifics have always been blurred”. En wat leren wij?
The little bolts of electricity running through their neurons as they play are not connected the same way as concert goers’. Piano players brains even work differently than the way musicians’ are wired 1. And this is all because of the instrument they are playing. The piano makes them and their brains unique.
En zijn bron? Een stuk op mic.com met de titel “Science Shows How Piano Players’ Brains Are Actually Different From Everybody Elses’”, een artikel geschreven door Jordan Taylor Sloan, een journaliste waarin zij wel wetenschappelijke bronnen lijkt te citeren maar, zoals vaak het geval, scheef / onjuist interpreteert.
En klap op de vuurpijl was een artikel in de Britse krant de Birmingham Mail over “New gym class consists of nothing but SLEEPING for 45 minutes”. Een sportschool in Birmingham introduceerde “Napercise which just involves climbing into bed and napping for 45 minutes. The classes have been scientifically designed to reinvigorate the mind, improve moods and even burn the odd calorie” onwikkeld in samenwerking met een droomexpert. Misschien kan men ook boeken onder de kussens leggen zo dat de slapers ook tegelijkertijd kunnen leren?
En weet je wat het ergste is? Alle drie werden verspreid door collega’s van mij die het beter zouden moeten weten.
Blogcollectief Onderzoek Onderwijs 
Mooi zoals je weer het kaf van het koren weet te scheiden.
LikeGeliked door 1 persoon
Ha, best wel harsh… Maarja je hebt meer dan gelijk dat het piano artikel niet echt iets is waar ik ook echt achter stond. Ik ben zelf wel een piano speler, maar dat heeft weinig met het artikel te maken. De manier waarop het werkt op Lifehack is dat je een queue met random opdrachten krijgt, en links naar andere artikelen die je moet referencen (linken). Je bent dus feitenlijk gewoon een collectie van andere artikelen aan het samenvoegen en herschrijven en er komt weinig onderzoek aan te pas. Daar is ook weinig tijd voor, omdat je per artikel helemaal zoveel niet krijgt, geloof dat het iets van $30 was ofzo.
Dan komen we ook meteen bij mijn motivatie aan. Ik had geld nodig. Niet super ethisch aan de ene kant en mijn verontschuldiging dat je er tijd in hebt gestoken, maar aan de andere kant hadden de miljoenen mensen die erop geklikt hadden (mijn enige virale stuk ooit) ook wel beter kunnen weten dan een blog als Lifehack te lezen.
LikeLike