Blogde hierover al op mijn Engelstalige site, maar dit artikel in The Conversation van Jared Cooney Horvath en Gregory Donoghue is te handig en belangrijk om ook niet hier te delen. Ze zijn voor alle duidelijkheid niet tegen neuro-educatie, maar ze tonen aan dat vaak brein niet nodig is in de uitleg.

De 4 gouden tips:

  • Kan je het woord ‘brein’ vervangen door student zonder dat de betekenis verloren gaat? Dan heb is er hier geen neurowetenschap nodig.
  • Is wat men beschrijft een nieuw inzicht of was het al langer een bekende succesvolle aanpak in onderwijs? In het laatste geval is een neurologische verwijzing overbodig.
  • Welk soort onderzoek wordt gebruikt om hun punt te maken? Psychologisch, onderwijs of ander gedragsonderzoek? Terug: geen neurologie nodig.
  • Heeft het resultaat echt betekenis en is het resultaat meetbaar? Is het antwoord ‘nee’, dan terug: geen neurologie van doen.

Wil je een voorbeeld? Check bijvoorbeeld mijn analyse van de wetenschappelijkheid van UDL en je merkt al snel hoe het brein hier compleet overbodig is.

2
Reageer op dit artikel

avatar
2 Comment threads
0 Thread replies
0 Volgers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
2 Comment authors
Sjef StijnenPaul Kirschner Recent comment authors

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  Subscribe  
nieuwste oudste meest gestemd
Abonneren op
Sjef Stijnen
Gast
Sjef Stijnen

Pedro,

Geheel mee eens.

Sjef Stijnen

Paul Kirschner
Auteur

Pedro,

Helemaal eens, maar helaas is brein / neuro sexy voor reviewers, journals, geldschieters, de pers, politici enzovoorts. Hierdoor is het – tot de volgende hype – onuitroeibaar!

paul

Category

onderwijs, onderzoek