Vraag Eerst (aan Docenten) of er Een Probleem Is

Ik heb vaak geschreven over de dingen die ontwikkeld en/of aangeschaft worden in het onderwijs om ‘problemen’ te verhelpen. Vaak merkte ik als ik met docenten daarover spraak dat zij het probleem niet herkenden c.q. ervaarden. Een sprekend voorbeeld zijn de massa’s ‘learning management systemen’ zoals Blackboard®. Bij aanschaf en implementatie spraken directeuren en bestuurders vaak over hoe deze systemen de docent zouden helpen en zij het onderwijs/lesgeven zouden stroomlijnen, de planning en uitvoering van het onderwijs zouden vergemakkelijken, communicatie met leerlingen/studenten zouden verbeteren, en vooral tijd en werk zouden besparen. Vragend aan docenten of zij meenden (1) die problemen te hebben en (2) dat het nodig was om weer een nieuw systeem in te voeren was het antwoord steevast: Huh? Ik heb geen probleem met het plannen van mijn lessen, het in contact blijven met mijn leerlingen/studenten, enzovoorts.

Nieuwste loot aan deze troosteloze boom is learning analytics voor studentendata. Wij moeten zo veel mogelijk data over onze studenten/leerlingen verzamelen en deze analyseren om docenten te voorzien van informatie om hun onderwijs te verbeteren. Bob Slaven rapporteert in zijn blog over een onderzoek waarbij sommige scholen zowel data als geld voor training in gebruik van de data plus een halftijds ‘data-coach’ (de interventiescholen) terwijl andere scholen (de controle scholen) alleen de data kregen. En wat blijkt?

Leraren in de interventiescholen die de extra ondersteuning kregen, ondanks de aanvullende middelen, gebruikten de data niet vaker en veranderde hun lespraktijken niet vaker dan de controle scholen. Dus er was geen verschil in gegevensgerelateerde activiteiten zoals het analyseren van de gegevens om de behoeften/noden van de leerlingen beter te begrijpen. De interventie had ook geen effect op de prestaties van de leerlingen; gemiddeld behaalden studenten in behandelings- en controlescholen een vergelijkbare prestatie in wiskunde en Engels.

For the study, researchers recruited 102 elementary schools from 12 U.S. districts. Schools were randomly assigned to either a treatment or control group. Treatment schools received funding for a half-time data coach of their choosing, as well as intensive professional development for coaches and school leaders on helping teachers use student data to inform their teaching. The control schools received no additional funding for a data coach or professional development. Impacts on teacher and student outcomes were measured after a 1.5 year implementation period.The results suggest that despite the additional resources, teachers in the treatment schools did not increase how often they used data or change their teaching practices in response to that data. Similar percentages of teachers in treatment and control schools reported data-related activities, such as analyzing data to understand student needs. The intervention also had no effect on student achievement. On average, students in treatment and control schools had similar achievement in math and English.

0 0 vote
Article Rating
Abonneren
Abonneren op
guest

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

0 Reacties
Inline Feedbacks
View all comments

About Paul Kirschner

Nederlands: Prof. dr. Paul A. Kirschner, dr.h.c. is Universiteishoogleraar en hoogleraar Onderwijspsychologie aan de Open Universiteit. Hij is ook Visiting Professor Onderwijs met een leerstoel in Leren en Interactie in de Lerarenopleiding aan Oulu University (Finland) waar hij ook een Eredoctoraat heeft (doctor honoris causa). Hij is een internationaal erkende expert op zijn gebied en heeft zitting gehad in de Onderwijsraad in de periode 2000-2004 en is lid van de Wetenschappelijk Technische Raad van SURF. Hij is Fellow of the American Educational Research Association (AERA; NB de eerste Europeaan aan wie deze eer werd toegekend), de International Society of the Learning Sciences (ISLS) en van de Netherlands Institute for Advanced Study in the Humanities and Social Science of the Royal Dutch Academy of Sciences (NIAS-KNAW). Hij was President van de International Society for the Learning Sciences (ISLS) in de periode 2010-2011. Hij is Hoofdredacteur van de Journal of Computer Assisted Learning en Commissioning Editor van Computers in Human Behavior, en hij is auteur van Ten steps to complex learning (Routledge/Erlbaum). Hij schrift ook regelmatig voor Didactief (de kolom KirschnerKiest over wat docenten kunnen met wetenschappelijke resultaten). Hij is ook medeauteur van het boek Jongens zijn slimmer dan meisjes XL (EN: Urban Myths about Learning and Education). Hij wordt gezien als expert op veel gebieden en vooral computerondersteund samenwerkend leren (CSCL), het ontwerpen van innovatieve, elektronische leeromgevingen, mediagebruik in het onderwijs en het verwerven van complex cognitieve vaardigheden. English: Paul A. Kirschner (1951) is Distinguished University Professor and professor of Educational Psychology at the Open University of the Netherlands as well as Visiting Professor of Education with a special emphasis on Learning and Interaction in Teacher Education at the University of Oulu, Finland where he was also honoured with an Honorary Doctorate (doctor honoris causa). He was previously professor of Educational Psychology and Programme Director of the Fostering Effective, Efficient and Enjoyable Learning environments (FEEEL) programme at the Welten Institute, Research Centre for Learning, Teaching and Technology at the Open University of the Netherlands. He is an internationally recognised expert in the fields of educational psychology and instructional design. He is Research Fellow of the American Educational Research Association and the Netherlands Institute for Advanced Study in the Humanities and Social Science. He was President of the International Society for the Learning Sciences (ISLS) in 2010-2011, member of both the ISLS CSCL Board and the Executive Committee of the Society and he is an AERA Research Fellow (the first European to receive this honour). He is currently a member of the Scientific Technical Council of the Foundation for University Computing Facilities (SURF WTR) in the Netherlands and was a member of the Dutch Educational Council and, as such, was advisor to the Minister of Education (2000-2004). He is chief editor of the Journal of Computer Assisted Learning, commissioning editor of Computers in Human Behavior, and has published two very successful books: Ten Steps to Complex Learning (now in its third revised edition and translated/published in Korea and China) and Urban Legends about Learning and Education (also in Dutch, Swedish, and Chinese). He also co-edited two other books (Visualizing Argumentation and What we know about CSCL). His areas of expertise include interaction in learning, collaboration for learning (computer supported collaborative learning), and regulation of learning.

Category

onderwijs

Tags

,