In een open brief in de Guardian roepen 120 onderwijsexperts en leerkrachten uit 12 landen op om de volgende ronde van het PISA-onderzoek te schrappen. De kritiek gaat breed, maar kan je samenvatten als: er ontstaat een onverkozen, bovenlandelijk superministerie van onderwijs dat het plezier in leren voor kinderen onmogelijk maakt.

Je kan de brief, gericht persoonlijk aan topman Schleicher, hier lezen.

Enkele opvallende passages:

  • While standardised testing has been used in many nations for decades (despite serious reservations about its validity and reliability), Pisa has contributed to an escalation in such testing and a dramatically increased reliance on quantitative measures. For example, in the US, Pisa has been invoked as a major justification for the recent “Race to the Top” programme, which has increased the use of standardised testing for student-, teacher-, and administrator evaluations, which rank and label students, as well as teachers and administrators according to the results of tests widely known to be imperfect (see, for example, Finland’s unexplained decline from the top of the Pisa table).
  • In education policy, Pisa, with its three-year assessment cycle, has caused a shift of attention to short-term fixes designed to help a country quickly climb the rankings, despite research showing that enduring changes in education practice take decades, not a few years, to come to fruition. For example, we know that the status of teachers and the prestige of teaching as a profession have a strong influence on the quality of instruction, but that status varies strongly across cultures and is not easily influenced by short-term policy.
  • Unlike United Nations (UN) organisations such as UNESCO or UNICEF that have clear and legitimate mandates to improve education and the lives of children around the world, OECD has no such mandate. Nor are there, at present, mechanisms of effective democratic participation in its education decision-making process.
  • Finally, and most importantly: the new Pisa regime, with its continuous cycle of global testing, harms our children and impoverishes our classrooms, as it inevitably involves more and longer batteries of multiple-choice testing, more scripted “vendor”-made lessons, and less autonomy for teachers. In this way Pisa has further increased the already high stress level in schools, which endangers the wellbeing of students and teachers.

Benieuwd hoe het debat verder zal lopen!

Join the conversation! 4 Comments

  1. Dag Pedro,

    Ik heb als onderwijs-expert sterk de neiging om dit statement te onderschrijven. Als je dit ergens kan doen, dan doe ik dat graag. Al vraag ik me af in hoeverre anderen ook ‘los willen komen’ van vergelijkingen zoals Pisa. Zou jij zoiets ondertekenen.

    Groeten,

    Peter

    Reply
    • Wel, ik zou het niet tekenen.
      Ik onderschrijf veel van de kritiek, dat wel, en ik respecteer en bewonder verschillende van de mensen die wel ondertekenden.
      Waarom? PISA op zich heeft wel degelijk waarde, net als en vooral naast PIRLS en TIMMS en ander onderzoek en koudweg ‘scrapping’ van de volgende PISA-ronde is daarom veel te kort door de bocht.
      Maar het belang van PISA mag dan wel die intrinsieke waarde niet overstijgen.

      Reply
  2. helemaal mee eens

    Statistici hebben als passie het verzamelen van getallen die je in grafieken kan weergeven. Ik het als juf de passie mijn leerlingen plezier in het leren bij te brengen en het voortdurende getoets is daarbij een sterk storende factor.

    Reply
  3. […] Gisteren schreef ik op deze blog al over de open brief van 120 onderwijsexperts tegen PISA. […]

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Category

onderwijs, onderzoek