27 februari 2014 
Truth comes out of error more readily than out of confusion.
Francis Bacon (1561-1626)
It is the true nature of mankind to learn from mistakes, not from example.
Sir Fred Hoyle (1915-2001)
Manu Kapur van de Nanyang Technische Universiteit in Singapore onderzoekt het concept van “productive failure” (PF), waarbij leerlingen eerst zelf proberen problemen op te lossen en daarbij fouten maken, voordat ze gerichte instructies krijgen. Dit proces, hoewel het kan leiden tot frustratie en fouten, zou volgens Kapur positieve leerresultaten opleveren.
Kapur’s recente studie, gepubliceerd in het Journal of the Learning Sciences, vergelijkt PF met “vicarious failure” (VF), waarbij leerlingen leren van de fouten van anderen. De studie bestond uit twee fasen: de eerste fase waarin leerlingen zelf problemen proberen op te lossen (PF) of de fouten van anderen bestuderen (VF), en de tweede fase met gerichte instructies.
De resultaten toonden aan dat PF beter scoorde dan VF in twee van de drie gemeten categorieën (“conceptual understanding” en “transfer”). Het bleek ook dat de mate van mentale inspanning hoger was bij PF, maar dit had geen voorspellende waarde voor de uiteindelijke kennistests. De variëteit aan gegenereerde oplossingen (RSMs) in fase 1 was een positieve voorspeller van het leereffect.
Kapur concludeerde dat PF effectiever is in het activeren van voorkennis dan VF. Echter, hij erkende methodologische beperkingen, zoals de invloed van samenwerken in groepjes. Hierdoor is het lastig definitieve conclusies te trekken over de superioriteit van PF ten opzichte van VF.
Lees het volledige artikel op Wij-leren.nl via deze link: https://wij-leren.nl/leren-van-fouten.php
Blogcollectief Onderzoek Onderwijs 
Dank voor je bespreking. Het geheel komt op mij over als een goedkope poging van Manu Kapur om een publicatie te scoren. De power van dit onderzoekje lijkt me uiterst gering (idioot korte testjes; weinig ppn, slordige conditie van leerlingen die in groepjes werken).
Het leren van eigen fouten is wel een belangrijk onderdeel van de leerpsychologie. Stellan Ohlsson is een van de onderzoekers die hier actief mee bezig is, zie zijn 2011 ‘Deep Learning’. http://portal.psch.uic.edu/stellan.aspx
‘Learning from error’: als een poging een ander resultaat oplevert dan verwacht, kan de informatie daaruit worden benut om een betere poging (= regel) te bedenken. Dit is een nog niet goed onderzocht gebied; Stellan Ohlsson biedt een theorie aan, in zijn hoofdstuk 7.
LikeLike
Dank voor je reactie. Kapur baseert zich in zekere zin op onderzoek naar ‘desirable difficulties’: manieren om het de leerling lastiger te maken om iets te leren met als doel (paradoxaal) een beter leereffect te verkrijgen. In zekere zin sluit dat dan weer aan bij wat Jeroen van Merriënboer de ‘transfer paradox’ noemt: als onderwijsontwerper moet je niet proberen om de leerling te helpen informatie zo efficiënt mogelijk te verwerken (want dan is het leren ook minimaal), nee: je moet het de leerling juist moeilijk maken. Van denken wordt je slim, als het ware, of zoals Kirschner en van Merriënboer het in hun Ten Steps-boek formuleren: “No pain, no gain.”
LikeLike
Daar valt wel meer over te zeggen. Een beroerde leraar maakt het leerlingen moeilijk, sommige leerlingen hebben daar juist baat bij, maar de meeste leerlingen waarschijnlijk niet. Het hangt ook van de aard van de stof en de fase in het leerproces af: het laten inslijpen van basisvaardigheden is iets anders dan lastige begrippen aan de hand van voorbeelden behandelen.
De sleutel is waarschijnlijk de aandacht (niet de pijn) van de leerling: zonder aandacht weinig of geen leren. De goede leraar weet die aandacht te krijgen, bij voorkeur in klassikale situaties en interacties, waar plaatsvervangend leren (vicarious learning) cruciaal is (aarom zie ik de VF-conditie van Kapur niet echt als een vorm van plaatsvervangend leren).
De tien stappen van K & M moet ik nog nalopen en passen bij de huidige opvattingen in kringen van het ‘realistisch rekenen’. Ik verheug me erop.
LikeLike
Dit is op X, Y of Einstein? herblogden reageerde:
Lees zeker tot het einde waar een lelijke aap uit de mouw komt in deze blogpost van Casper!
LikeLike
Mooie blog Casper. Kapur schrijft al een tijdje over PF (bv Cognition and Instruction, 2008, hij lijkt het aardig uit te melken) en ik moet zeggen dat ik zijn laatste stap hier, een vergelijk met VF, minder overtuigend vind dan dit stuk. Over het zelf genereren van oplossingen is recent ook door Rittle-Johnson et al gepubliceerd. Ik snap niet waarom hij zich richt op fouten die men zelf maakt of anderen; het ging voorheen meer over de aard van de activiteiten: nodigen die uit tot ‘falen’ of niet. Dat lag meer in de lijn van leren moeilijk maken. De moeilijkheid (pun intended) is dat ‘moeilijk’ van de context (en weer pun intended ;-)) afhangt. Er zijn imo best manieren om dit als ontwerper of docent ‘op te roepen’. Ohlsson in hst 7 heeft het over Piggyback hypothesis en koppelt unassisted learning aan instructie door te zeggen dat een ‘deliberately designed sequence of experiences can abet a cognitive mechanism that did not evolve to learn from instruction. Ik vind dat wel een beetje ‘inlegkunde’ in de zin dat het lijkt alsof hij zegt dat unassisted learning wel kan maar dat je dat een handje kunt helpen door als docent of ontwerper slim te werk te gaan :-D. Maar goed, dat is net als bij scaffolding natuurlijk. Het hoofdstuk eindigt trouwens wel behoorlijk megalomaan: “Eventually the production of effective tutoring systems will become routine. Educators will develop systems for every conceivable topic and make them available electronically, thereby providing individualized instruction for every person on the planet at virtually no cost, over and above initial development costs.”. Zou hij het over de Cognitive Tutor van Carnegie Learning hebben? 😛
Overigens weet ik niet, gezien het ‘alles wat niet in de andere twee past is germane load’ karakter van CLT of je nou echt wat kunt met CLT in dit verband. De quote “Perhaps a higher cognitive load may not be monotonically detrimental to learning” bijvoorbeeld. Ik heb juist het gevoel dat de introductie van germane load een poging was om juist ‘een te hoge load’ te verklaren. Ja, dat had hij kunnen zeggen, maar of we daar echt wat mee opschieten, zo’n verzamelcategorie… Maar da’s weer een heel andere discussie.
LikeLike
Dit is op Leren.Hoe?Zo! herblogden reageerde:
Een kritische reflectie van Casper Hulshof, co-auteur van ‘Jongens zijn slimmer dan meisjes’, over een recente studie die focust op ‘leren uit fouten’.
LikeLike