Dit ontroerende verhaal van juf Annick op Kleutergewijs, de groepsblog van onze Belgische vrienden, wil ik de lezers van dit Blogcollectief niet onthouden. Ook in Nederland moeten dagelijks kleuters afscheid nemen van nieuwe vriendjes en vriendinnetjes die hier onder moeilijke omstandigheden een nieuw leven opbouwen.
Ook hier vragen leerkrachten zich af hoe ze deze kinderen het beste kunnen helpen. Intussen voert de overheid een beleid uit dat het voor vluchtelingenkinderen moeilijk maakt een veilige plek te vinden. Lees het boek ‘Hoe ik talent voor het leven kreeg’ van Rodaan Al Galidi en zie de film ‘De kinderen van juf Kiet’ van Peter Lataster en Petra Lataster-Czisch.
December. Een maand met heel wat fijne momenten. Overal mooi versierde klassen, kleuters die verwachtingsvol uitkijken naar het bezoek van Sinterklaas. De kerstboom staat in de gang te wachten op zijn beurt. De fijnste tijd van het jaar… Maar in onze klas was dat dit jaar toch wel anders. In één week tijd moesten we afscheid nemen van twee van onze kleuters. Misschien moet ik eerst even teruggaan naar de maand mei.
Gekende beelden
Het is ondertussen niet nieuw meer, de stroom van vluchtelingen die alles moeten achterlaten in de hoop om hier een beter leven te kunnen opbouwen. Ook België engageert zich om een aantal vluchtelingen op te vangen, en op een aantal plaatsen worden centra ingericht waar deze mensen terecht kunnen. Eveneens in de gemeente waar onze school zich bevindt; en zo verwelkomt onze school in mei een tiental kinderen, waarvan een meisje in mijn derde kleuterklas, Zarmina.
Het…
View original post 920 woorden meer

18 december 2016 


Nog geen reacties ... Wees de eerste die een reactie plaatst!