23 april 2017 
Wat als, ‘wat als?’ geen grap was, maar de basis voor de denkontwikkeling?
István ziet donkere streepjes op de muur waar er voor het slapengaan geen waren.
Eerst heeft hij geen flauw idee wat het is, laat staan hoe ze daar komen.
Nog eens kijken dus en er aan voelen, denkt István.
Hé, nu lopen er twee strepen over mijn hand. En op de muur is er plots een vreemde donkere vlek met een heleboel strepen errond. Raar.
De strepen zijn weer weg van mijn hand.
En terug. Dat is leuk.
Kan ik die streepjes ook op mijn been krijgen?
Ja, joepie.
He, die donkere vlek tussen de strepen is groter en ze beweegt.
Kan ik ze pakken?
Ze is weer weg.
Wat als ik mijn hand leg waar ze was?
Nee, ze blijft weg. Enkel streepjes.
Als ik mijn hand van de muur haal, is de vlek er weer…
View original post 950 woorden meer
Blogcollectief Onderzoek Onderwijs 
Uit eerder onderzoek bleek al dat kleuters nieuwe woorden sneller leren wanneer men er een “causale” uitleg aan geeft: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2786819/
Dus wanneer je (bij het tonen van een afbeelding) zegt dat een HARK dient om blaadjes en gras mee bij elkaar te brengen, dan zullen kleuters dat woordje sneller onthouden dan wanneer je zegt dat het bestaat uit een steel en een stuk met tandjes, zonder uitleg waarvoor het dient.
Uit recenter onderzoek bleek dat kleuters in mindere of meerdere mate een “causale instelling” hebben. Het zijn dus niet allemaal “kleine wetenschappers” zoals Piaget hen noemde, ze zijn dat in verschillende mate (sommigen vragen bv. meer “waar dient het voor”, anderen meer “wat is het”). Die instelling bleek samen te hangen met de manier waarop moeders omgingen met hun kinderen: http://psycnet.apa.org/journals/dev/52/3/411/
LikeLike