U bent zeker niet de Ignoramus, zoals u zich hierboven presenteert. Ik lees net wat artikelen van u hier en die zijn zeker de moeite van het lezen waard! U weet waarover u schrijft.
U bent het niet met mijn oordeel over Robinson eens, maar dat is iets anders. Over (het belang van) Creativiteit in het onderwijs hebben wij het vast nog wel eens. Ik wens u een goed weekeinde toe!

In mijn praktijk (MBO en bedrijfsleven) wordt onderwijstechnologie meestal ingezet om met minder energie voor de organisatie (efficiëntie) hetzelfde te bereiken (effectiviteit… of ook wel ‘de norm’). minder vaak wordt de technologie ingezet om het de lerende wat makkelijker te maken en als het kan ook wat leuker (attractiviteit). Zelden wordt als doel gesteld dat de leerprestaties worden verbeterd.

Verder ben ik het eens met de opmerking van dhr Kirschner dat onderwijstechnologie slechts een gereedschap is.
een hamer is een goed stuk gereedschap maar met een hamer alleen kun je geen huis bouwen. je moet voor een klus het juiste stuk gereedschap kiezen. Nieuw gereedschap werkt vaak wel efficiënter. (laserwaterpas e.d.) zodat je de klus sneller kunt klaren en daarbij is het ook leuk om met nieuw gereedschap te spelen.

Roept Robinson ergernis bij mij op? Nee, hoor! Hij roept juist helemaal niets bij mij op. Ergernis ervaar ik door te kijken en luisteren naar het publiek, dat niet weet, of niet wil weten, dat hier niets nieuws wordt gezegd. Dat deze Keizer geen geen kleren draagt, in ieder geval geen nieuwe. Er is niets mis met voortbouwen op voorgangers, dat ben ik met je eens. Maar 1) noem degenen aan wie je je gedachtegoed ontleent dan (bv Illich) én 2) voeg iets toe.

Tenslotte vraag ik me af of de ergernis die hij bij sommige mensen oproept niet eerder persoonlijk is dan wetenschappelijk gefundeerd. In de wetenschap zie je ook vaak dat onderzoekers die goed zijn in het populariseren van hun vak, door hun collega’s niet serieus genomen of zelfs belasterd worden. Voornoemde Salk is daar een voorbeeld van.